Main content

Vergeetachtigheid is iets waarmee Anniek wordt geconfronteerd in haar proces van afbouwen van medicatie. Het is een aanslag op haar zelfbeeld. “Zelf vind ik dit mankement van mij verschrikkelijk, het haalt de bodem onder me vandaan”.

Datum: 12 februari 2020
Afbouwen week: 15
Afgebouwd: citalopram (volledig), quetiapine: 44 mg
Nog af te bouwen: 93,5 mg quetiapine

Het afbouwen is vermoeiend

Ik zit mijn dagen zo goed mogelijk uit: ik maak een puzzel van 3000 stukjes, probeer het huishouden te doen en het bos in te gaan. Sociale contacten kosten veel energie en reizen zit er momenteel niet in.

Feitelijk heb ik te veel tijd om na te denken. Vóór het afbouwen heb ik mijn duikbrevet gehaald en werkte ik aan een onderzoek voor mijn opleiding. Dat gaf me zelfvertrouwen, want ik had het gevoel dat ik kon groeien en dat ik dingen kon bereiken. Maar nu nemen negatieve gedachten over mezelf makkelijk de overhand:

doordat ik tot zo weinig in staat ben, raak ik het zicht op mijn positieve kanten kwijt

Ik heb in mijn leven al veel moeten én kunnen accepteren. Met sommige dingen blijf ik echter moeite hebben. Op dit moment is dat vooral mijn haperende geheugen.

Er is vrijwel niks waarvan ik durf te zeggen “dat zal ik nooit vergeten!”. Het enige waar ik paradoxaal genoeg voortdurend aan herinnerd word is hoeveel moeite ik heb met mijn slechte geheugen. Mijn ‘kunst in het vergeten’ is ontstaan na jarenlange slapeloosheid, depressies en zware medicijnen.

Ik word op alle vlakken van mijn leven geconfronteerd met mijn stroperige hersenpan

Mijn hoofd is als een overhoopgehaalde kledingkast. Vooral feitelijke informatie beklijft nauwelijks. Het lijkt erop dat mijn lichaam weigert om energie in herinneren te steken. Alsof al die energie nodig is voor mijn overlevingsmodus.

Het belemmert me in vrijwel alles wat ik doe: ik vergeet continu hoe de plantjes in mijn tuin heten, laat staan welke verzorging ze nodig hebben.

Ik vergeet namen van mensen die ik al zes keer heb ontmoet

Ik houd van muziek, maar weet niet van welke: ik onthoud geen artiestennamen, albumnamen, songs of songteksten. Ja, Regina Spektor, die blijft tot nu toe hangen. Regina is mijn stokpaardje. Maar vraag me niet welke van haar nummers mijn favorieten zijn.

Het enige wat ik me redelijk kan herinneren, zijn gebeurtenissen in mijn leven die ik als traumatisch heb ervaren

Al verlies ik daar ook de feitenkennis over. Afgelopen week constateerde ik dat ik niet meer wist in welk jaar mijn vader is overleden. Mijn vader, die de belangrijkste persoon in mijn leven was. Ik wist het weer terug te halen dankzij een ezelsbruggetje:

“Waar was jij op 9/11?” Bij mijn op sterven liggende vader. Oja. 2001.

Zelf vind ik dit mankement van mij verschrikkelijk, het haalt de bodem onder me vandaan. Ik heb een stel hersens dat goed in staat is om verbanden te leggen, maar vergeet hoe de vork in de steel zat.

Ik heb voortdurend het gevoel dat het me niet lukt onderdeel te zijn van de wereld om me heen

Alsof ik in een kooi zit: ik steek mijn armen door de tralies, voel af en toe iets, zie iets, maar het is te weinig om me er deelgenoot van te voelen.

De meeste mensen om me heen hebben sterk de neiging tot relativeren wanneer ik bedrukt vertel hoeveel moeite ik heb met mijn slechte geheugen:

“Ik merk er anders niks van!”, “Je bent wel erg hard voor jezelf” of “Ik onthoud zelf ook niet elke naam van de planten in mijn tuin”, krijg ik dan gauw te horen.

Als ik alles tegen elkaar opweeg, werkt het waarschijnlijk in mijn voordeel dat anderen dit mankement niet zo bij mij herkennen: ze zien mij voor vol aan, als capabel en niet als iemand met een ernstige beperking.

Maar de relativering van anderen betekent tegelijkertijd dat ik er in mijn eentje mee moet zien te dealen

Ik weet heus wel wat ik moet doen: ik moet mezelf vertellen dat ik meer ben dan een slecht geheugen en dat ik mezelf niet hoef af te straffen voor iets waar ik helemaal niks aan kan doen. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan in een periode waarin ik de meeste van mijn kwaliteiten niet kan aanspreken.

Mijn strategie is om mezelf te herinneren aan de tijdelijkheid van deze periode

Als ik klaar ben met het afbouwproces maak ik me wellicht niet meer zo druk om dit zwaktepunt van mij. Tegen die tijd is er hopelijk weer ruimte om op andere vlakken te floreren.


Anniek Lemmens-Meijer heeft sinds de puberteit geleden onder ernstige psychiatrische klachten. Rond haar 26e levensjaar is in 2010 haar herstel op gang gekomen. Vanwege verergerende lichamelijke- en vermoeidheidsklachten doet ze sinds november 2019 een poging om geheel van haar psychofarmaca af te komen.

* Om veilig af te bouwen heeft Anniek intensief contact met haar psychiater en huisarts.

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Ook ik heb mijn medicatie afgebouwd. Slikte lithium al 10 jaar. Ik lag ook al 10 jaar op de bank, tot vrijwel niets in staat. Ik was extreem vermoeid, had last van spierzwakte, ernstige diarree, incontinentie en was afgevlakt en had behoorlijke concentratie en geheugenproblemen. Na het stoppen van de medicatie is dit allemaal verdwenen. Ik leef weer. Kan weer zelfstandig mijn huishouden doen, in de tuin werken en weer leuke dingen doen. Wat een enorm verschil. Ik ben stabiel en heb weer toekomstperspectief. Ben blij dat ik doorgezet heb en naar mezelf heb geluisterd. Vaak worden deze klachten niet serieus genomen, maar de bijwerkingen van medicatie zijn vaak erger dan de kwaal.
    Bezint eer gij begint. Mij heeft het 10 jaar van mijn leven gekost.

    1. Hoi Els,

      Wat goed om te horen!
      Ik moet nog ontdekken of ik gezonder word zonder medicatie. Maar jouw ervaring geeft in ieder geval al wat hoop 🙂

      Groetjes,
      Anniek

  2. ‘S’nachts hoor ik stemmen in mijn hoofd zeggen als je weg bent gaan er iemand meubels weg halen je moet samen met je man verhuizen. Ieder keer hoor stemmen . Soms loop gelijk na iemand toe ik zeg hebben overmijn. Niks van waar. Ik zoek hulp bij dokter GGZNWB weleens meer ondergestaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *