Main content

Het is weer december, niet mijn favoriete maand. Van de kou heb gelukkig ik geen last, ik ga graag naar buiten met de hond en pak mijzelf gewoon dik in. De zon en het groen mis ik wel, maar de natuur heeft ook in december zo zijn charme. Ik vind december niet leuk omdat in deze maand de feestdagen zijn. Kerst, Oud en Nieuw, de beste wensen, vrede op aarde, dat soort dingen.

Vrede op aarde zou mooi zijn, maar ik wil eigenlijk alleen maar vrede in mijn hoofd. Al bijna negentien jaar hoor ik nu stemmen en al bijna twaalf jaar moet ik leven met de diagnose schizofrenie.

Ik denk eigenlijk nooit zo in jaren en ik ben ook niet van het terugkijken, maar op één of andere manier ga ik rond de feestdagen over deze dingen nadenken. Vooral bij Oud en Nieuw stel ik mijzelf de vraag: 'Wat heb ik afgelopen jaar bereikt?' 'Wat gaat er beter?' en 'Wat gaat er minder goed?'

Dit jaar gaat het beter. Ik heb een eigen huis en woon nu, op mijn 29e, eindelijk zelfstandig

Ik geniet van mijn onafhankelijkheid en vrijheid. Ook gaat het beter met mijn hond. Vorig jaar rond deze tijd was ze nog een onstuimige pup, nu is ze een rustig en trouw maatje geworden.
Eigenlijk gaan veel dingen beter. Niet heel veel beter, maar toch wel een beetje beter.

Vroeger was dat anders.

De eerste tien jaar dat ik ziek was, moest ik elk jaar concluderen dat het slechter ging, dat ik weer wat was verloren

Stoppen met een studie, weer een opname of pillen waarvan ik hoopte dat ze zouden werken, maar helaas toch niet. Mijn wereld werd steeds kleiner en ik moest elk jaar tevreden zijn met minder.

Nu zijn de tijden van 'meer' weer aangebroken. En wat is dat genieten! Ontdekken dat steeds meer lukt, dat je toch wel wat kan en dat je je zelfvertrouwen voelt groeien.
Tuurlijk, afgelopen jaar zijn ook dingen niet gelukt. Ik ben gestopt met zingen in een koor, want dat was te druk. En mijn nieuwe huis bevalt prima, maar door deze grote stap zijn er zijn een hoop nieuwe angsten en problemen ontstaan, waarvoor ik zelf nog geen oplossing weet. Maar over het algemeen heb ik goed gehad in 2017. Nou ja, goed. Vergeleken met gezonde mensen kan je het misschien niet goed noemen, maar ik vind het voor nu goed genoeg.

Hoe zou het met de anderen gaan?

Met de mensen die ik heb leren kennen tijdens de opnames? Mensen die toen ook heel ziek waren, sommigen nog veel zieker dan ik. Zouden die nu ook thuis zijn, of zijn zij nog opgenomen?

Hebben zij wél een pil gevonden die helpt, of is het bij hun ook nog steeds oorlog in het hoofd? Wat zou ik deze mensen graag een kaartje sturen, maar ik heb geen adres. Ik weet van de meesten niet eens hun achternaam. Ik zou graag willen weten hoe het met ze gaat, laten weten dat ik aan ze denk.

Denken. Tijdens de feestdagen ga ik veel teveel nadenken. Piekeren

Over mensen die ook een psychiatrisch aandoening hebben, maar die dit jaar niet kunnen zeggen dat het beter gaat. Ik zou tegen deze mensen willen zeggen dat het onverwacht toch beter kan gaan en dat ze hoop moeten houden.

Kerst. Oud en Nieuw. De beste wensen. Vrede op aarde. Het kan mij allemaal niks schelen. Ik wil maar één ding:

Ik wil dat het beter wordt voor mensen die, net als ik, moeten vechten tegen hun psychiatrische aandoening

Fijne feestdagen.

Groet,

Saskia

Jouw verhaal op deze site?

Wil je zelf een bijdrage leveren aan deze site klik dan hier

Reacties:

  1. Saskia,

    Er zitten heel wat gelijkenissen tussen jouw verhaal en het mijne. Op 17 jaar heb ik vijf psychoses op vier jaar tijd gehad.
    Mijn studies moeten afwerken op een lager niveau. Diagnose schizofrenie gekregen. Er was toen niks van opvang. Dus geprobeerd om alles in een doofpot te steken. Tweeëntwintig jaar zonder medicatie of hulp verder geleefd. Daarna op 45 jaar terug een psychose en op 47 jaar psychose omwille van stoppen van medicatie.

    Ik vind dat je heel goed bezig bent. Je vindt een andere manier van leven. Ik gebruik zelf liever deze term, omdat ik vind dat herstel teveel doet denken aan het streven om terug de oude te worden. Vele mensen waaronder ikzelf lukken daar niet meer in, daarom andere manier van leven, je gaat nieuwe mensen tegenkomen en nieuwe, andere ervaringen opdoen, je gaat een aantal vrienden van vroeger verliezen, maar er komen er anderen voor in de plaats.

    Saskia, mag ik je één ding vragen schrijf op een papier je verwachtingen, je nieuwe ervaringen, die je in 2018 wilt meemaken.
    Dan wens ik je toe dat je kerstmis 2018 deze enveloppe kunt openmaken en hier heel wat hebt van kunnen waarmaken.

    Veel moed en steun toegewenst voor 2018 !!!!!!!!!!

    1. Beste Guy,

      Bedankt voor uw reactie. Ik gebruik het woord ‘herstel’ ook nooit om dezelfde reden als u, maar welke woorden we gebruiken maakt eigenlijk niet uit, helemaal niet als we hetzelfde bedoelen.
      Wat betreft uw tip om mijn verwachtingen op te schrijven voor 2018: ik kijk liever niet zover vooruit. Bij mij werkt het beter om op korte termijn leuke dingen te plannen.

      Ik heb uw website bekeken, ziet er goed uit!

      Groet, Saskia

  2. Beste Saskia,

    Dit is heel mooi wat je schrijft. Zelf zit ik ook al jaren met depressies en manies. Maar nu ben ik mezelf kwijt, voel dat ik niet meer functioneer zoals gewoonlijk. Heb een man en zoon van 17. Ik tracht me goed te houden. Huisarts zegt dat ik dringend afspraak moet maken met mijn psychiater. Wat lang geleden is. Ik ga liever niet. Maar ik zal moeten
    Ik hou ook niet van de feestdagen. Heel veel sterkte!

  3. Beste Inge,

    Wat leuk om te lezen dat je mijn blog mooi vindt, maar wat erg dat je al jaren worstelt met depressies en manies. Ik snap dat je liever niet naar een psychiater gaat, maar als het alleen niet meer lukt, kun je beter toch om hulp vragen, denk ik. Hou je taai!!!

    Groet, Saskia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *