Main content

PsychoseNet maakt vandaag een nieuwe collega aan de lezers bekend. En dat kan het mooist met een door Tim zelf geschreven blog. Van harte welkom Tim!

“Beste lezers,

Mijn naam is Tim Knoote, ik ben vierentwintig jaar en ik ben recentelijk aangesloten bij PsychoseNet om dit platform te versterken. Circa drie jaar geleden was ik één van de bezoekers van deze website, op zoek naar antwoorden rondom mijn ‘psychose’.

“Wat een hoopgevende website met persoonlijke ervaringsverhalen!” dacht ik toen.

Fijn om te lezen dat er iets bestaat waar mensen vrij en openhartig zichzelf kunnen uiten

Gesteund vanuit een medisch perspectief, kwamen twee werelden die voor mijn gevoel ver uit elkaar lagen hier ineens samen.

Over mijn achtergrond: Op mijn twintigste ging ik naar Ghana om in een ziekenhuis stage te lopen, ik studeerde Gezondheidszorg Technologie aan de Hogeschool Rotterdam.

Ik zag Ghana als lichtpuntje om het roer in mijn leven om te gooien. Eenmaal terug in Nederland ben ik mezelf wel tegen gekomen, dat het allemaal zo zou gaan lopen had ik nooit verwacht.

De cultuurshock in Ghana, de anti-malaria pillen (Lariam) en al de impulsen die daarbij hoorden, zorgde voor rusteloosheid. “Wie had er nou slaap nodig?”

Ik wilde niks missen. De nachten gebruikte ik om alles te verwerken, waar het gezond zou zijn om te slapen, begon ik te denken.

En dat denken stopte niet. Inzicht naar inzicht over het complete leven en mijn positie daarin kwamen op me af.

Ik was enorm gestrest, all over the place, ik wist niet wat ik met mijzelf aan moest

Totdat in één van die nacht een heldere stem tot me sprak, dwars door alle chaos heen. “Tim jij bent hier op aarde om mensen te helpen, op jouw manier en je doet het al goed.”

Het voelde als iets buiten mezelf, iets goddelijks, maar ik was toch atheïst? Vanaf dat moment verdween mijn ego compleet, God had tot me gesproken en ik was verlicht.

Ik documenteerde mijn innerlijke processen waar ik met volle verbazing over schreef.  Dit is uiteindelijk mijn redding geweest. Ik was in meest pure vorm van extase zonder grond onder mijn voeten.

Ik keek mezelf aan in de spiegel: ik voelde me de reïncarnatie van Jezus. “Hoe kan ik dat denken?” Dat was het enige referentiekader, een metafoor om een gevoel te omschrijven, kwam ik later achter.

Ik voelde me vrij in mijn lichaam, voor zover ik daar nog in zat. Oogkleppen verdwenen en een enorme innerlijke stilte nam me over.

Ik ervoer de meeste pure vorm van verbondenheid met alles, de wonderen van het leven en de enorme presente kracht in mezelf

Mijn omgeving merkte de verandering in mij ook op, ik liep over aan kennis: alsof heel Google zich genesteld had in mijn brein. Ik had antwoord op elke vraag, mits de vraag ‘juist’ gesteld was.

Klasgenoten begrepen me niet, terwijl de Ghanezen met volle interesse naar me luisterde. De mogelijkheden waren oneindig, ik zag heel mijn toekomstverloop voor me, was het echt zo simpel?

Daarnaast was ik erg paranoïde, hallucineerde ik als een gek en voelde me zo kwetsbaar

Het was overweldigend, ik had hulp nodig wist ik in vlagen. Alles kwam bij me binnen en kon mezelf niet begrenzen, ik was een open boek met een missie: ‘wereldvrede stichten’.

Mijn openheid bracht me in een kliniek, waar ik compleet platgespoten werd. Ik werd overgevlogen naar de hoofdstad in Ghana waar ik drie weken werd ‘gestabiliseerd’. SOS International escorteerde me terug naar Nederland. KLM businessclass, wat een service voor deze ‘Jezus de tweede’ lachte m’n ziel van binnen.

En toen begon het, de psychiatrie in Nederland, ik werd meteen in quarantaine geplaatst. Langzaam begon mijn euforie te verdwijnen, ik heb me nog nooit zo onbegrepen gevoeld. Totdat ik de nullijn had bereikt, een steeds dikker wordend totaal leeg omhulsel. Een gevoel van machteloosheid, gevangen in mezelf, terwijl ik niet eens een ‘zelf’ meer had.

Diep van binnen wist ik dat mijn ervaring meer was dan een symptoom van een ziekte

Na een jaar antipsychotica besloot ik het langzaam af te bouwen, mijn levenslust kwam terug. Ik ging op onderzoek uit, het ging weer goed. Totdat het weer té goed ging. Precies twee jaar na mijn ‘eerste psychose’ belandde ik in 2015 wederom op de gesloten afdeling. Terwijl ik net begonnen was met mijn afstudeerstage bij Pameijer. Ik was een diagnose rijker: bipolaire stoornis type I, met een stemmingsstabilisator: lithium.

Tussendoor gaf ik gastlessen en begreep niet waarom ik daar zat, ik voelde me undercover ervaringsdeskundige. In m’n medisch dossier lees ik: ‘hij vertoont co-therapeutisch gedrag’ en ‘hij doet alsof hij de wijsheid in pacht heeft’.

Ik had blijkbaar nog steeds niet geleerd mijn mond te houden, maar ik wist meer. Ik begon het spirituele pad te bewandelen en had gehoord van (complete) genezingsverhalen.

Na mijn afstuderen heb ik een tiendaagse privé ademhaling-retreat ondergaan, gefaciliteerd door Sean Blackwell. Dit leverde me zoveel op dat ik binnen drie weken mijn medicatie afbouwde, mijn gevoel kwam weer terug. Ik ging in opleiding bij Howie the Harp om ervaringsdeskundige te worden, om echt iets in de GGZ te betekenen.

Uiteindelijk belandde ik eind 2017 bij Yulius en liep daar stage met cliënten met een diagnose schizofrenie. Ik zat in een intense nieuwe levensfase, zowel privé als in werk. Mijn relatie was uitgegaan en ik hield me (naast stage) bezig met verschillende mentale zorg projecten. Ik stond in de bloei van mijn leven, de pijn lag achter me en vele nieuwe deuren opende. Totdat de scheidingslijn tussen werk en privé vervaagde, ik had zoveel nieuwe mensen ontmoet.

Het ging wéér te goed, ik liep over aan energieën en inzichten. Ik had wederom te intens geleefd en schoot door naar een complete verlichtingsstaat. “Ben ik nou serieus drie keer onderuit (bovenin) gegaan in iets meer dan vier jaar?”

Blijkbaar had ik nog niet genoeg geleerd

Ruim anderhalf jaar stond ik compleet los van de zorg zonder medicatie. Ik dacht er klaar mee te zijn. Maar binnen een ‘splitsecond’ zat ik in maart 2018 weer als cliënt op een gesloten afdeling. Van ervaringsdeskundige naar cliënt, wat een raar besef was dit. Ik werd geforceerd in een rol gestopt, dit werd me ook nadrukkelijk vermeld: “Jij zit hier niet om ons wat bij te brengen, het is juist andersom.”

Het is juli 2018, ik ben nu drie maanden uit de kliniek en slik weer lithium. Ik had een leven gevormd, ben daar uitgetrokken, rond geschud en weer teruggegooid. Het is nu aan mij om het verder uit te zoeken en een ‘nieuw’ leven vorm te geven.

Gelukkig ik heb een heel fijn en hoopgevend netwerk. Afgelopen maand heb ik mijn opleiding Howie the Harp afgerond. In deze fase van mijn herstel mis ik wel mijn enthousiasme en mijn sterke drive. Maar ik weet dat ik op de goede weg ben.

Vandaar ook PsychoseNet!
Hartelijke groet, Tim


Tim Knoote is afgestudeerd gezondheidszorg technoloog. Bij Howie the Harp is hij opgeleid tot ervaringsdeskundige. Naast zijn werk voor PsychoseNet is hij projectlid bij Koplopers.  Internationaal werkt hij als compagnon samen met Sean Blackwell.

Heb je een vraag voor Tim? Je kunt hem vanaf nu stellen via het eSpreekuur!

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Ha Tim,
    Wat een eerlijk geschreven blog! Dankjewel daarvoor! Ik herken veel in wat je schrijft. Eerst atheïst zijn, en dan in je psychosen contact met God en wereldvrede willen bereiken. Ik vraag me af hoe het jou is vergaan? Als je dat wilt beantwoorden tenminste, ik ben benieuwd of je nou in God gelooft en ook of je nog steeds wereldvrede wilt bereiken? Mijn psychosen waren voor mij aanleiding namelijk om mijn Heilige Communie te doen en een vredesorganisatie op te richten. Dat heeft wel wat jaren geduurd overigens. Bij PsychoseNet help je in ieder geval ook ontzettend veel mensen!! Tenslotte gaat het allemaal om naasteliefde.
    Heel veel plezier!
    Hartelijke groet,
    May-May

  2. +1 Tim.
    Wat je verhaal bij mij oproept is de vraag hoe je aards tegenwicht kan blijven bieden aan de kracht van ‘ontstoken spiritualiteit’. Herkenbaar trouwens.
    Soms gaat het niet om de waarheid die je wellicht wél in pacht hebt, maar om wat je nodig hebt om deze te kunnen dragen.
    Welkom!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *