Main content

Anniek vraagt zich tijdens haar poging in het afbouwen van medicatie af of ze het kan maken om helemaal niets te doen. Vooral op een dag zonder onttrekkingsverschijnselen. “Had ik zo’n goede dag niet beter nuttig kunnen besteden?”

Datum: 27 januari 2020
Afbouwen week: 13
Afgebouwd: 15 mg citalopram en 16 mg quetiapine
Nog af te bouwen: 121,5 mg quetiapine

Ik ken niemand die net als ik heeft besloten om tenminste een halfjaar geen verplichtingen aan te gaan vanwege de poging om medicatie af te bouwen. Het idee van ‘geen verplichtingen’ heb ik heel letterlijk genomen: ik heb geen werk, geen vaste hobby’s en als ik ergens langer dan dertig minuten voor moet reizen, dan bedank ik. Ook neem ik de vrijheid om afspraken op de dag zelf af te zeggen.

De kern: ik doe alleen wat op het moment zelf goed voelt

Dat heb ik gedaan om mezelf zo min mogelijk te belasten tijdens een periode die weleens zwaar zou kunnen worden. Goed voor jezelf zorgen, zoals de hulpverleners me hebben geleerd.

Dit betekent niet dat ik helemaal niks doe

Ik heb het nodig me een beetje nuttig te voelen. Daarom probeer ik zoveel mogelijk het huishouden te blijven doen. Dat kan ik doen op de momenten waarop ik me ertoe in staat voel. Daarnaast ga ik drie keer per week met de hond van de buren naar het bos, een opkikker voor ons allebei. En ik heb een paar lesboeken gekocht om mezelf piano te leren spelen.

Zo heb ik het idee dat mijn leven niet compleet stil staat.

Toch voelt het alsof ik mijn tijd anders zou moeten benutten

Beter, efficiënter, met meer oog voor anderen.

Soms komen er vrienden op bezoek die het moeilijker lijken te hebben dan ikzelf. Maar zij leven door. Ze gaan werken, bezoeken vrienden en laten de verjaardag van hun neefjes of nichtjes niet aan zich voorbijgaan, zoals ik. Ik stuurde mijn neefje een verrassingspakket ter vervanging van bezoek (waar hij overigens heel blij mee was).

Het zien dat andere mensen zich wél blijven aanpassen, ook al voelen ze zich niet goed, roept een schuldgevoel bij me op, waardoor ik me ga afvragen:

Kan ik het dan echt niet opbrengen om af en toe één dag te bikkelen?

Misschien wel, maar ik wil de gok niet nemen.

Bij de taperingstrips krijg ik elke maand een formulier, waar ik op een schaal van één tot zeven mag invullen in hoeverre ik onttrekkingsverschijnselen ervaar. Eén betekent ‘geen onttrekkingsverschijnselen’, bij vijf staat ‘draagbaar’ en bij zeven ‘zeer veel onttrekkingsverschijnselen’.

Iedereen interpreteert natuurlijk op een andere manier wanneer iets nog draagbaar is.

Voor mij geldt: het is draagbaar zolang ik niet in beslag wordt genomen door het idee dat mijn leven het leven niet meer waard is

Dat betekent dat ik veel nare gevoelens als draagbaar en acceptabel bestempel gedurende de afbouwperiode. Ik verwacht dat dit nodig is, want eerdere afbouwpogingen mislukten doordat ik niet voorbereid was op wat me overkwam.

Als ik een vijf scoor, dan kan ik mezelf nog vertellen dat mijn gevoelens en gedachten tijdelijk zijn en onderdeel van het afbouwen. Hierdoor lukt het me ze te verdragen. Maar bij een hogere score verdwijnt mijn vermogen om ze te doorstaan. Dan lukt het me niet meer om zonder intensieve hulpverlening, zoals een opname of het sterk ophogen van medicatie, gezonde beslissingen te nemen.

Opnamemogelijkheden zijn schaars, medicatie ophogen wil ik juist niet. Dus het is zaak voor mij om er alles aan te doen niet boven die vijf uit te komen.

Die vijf, die is er regelmatig sinds het afbouwen, zelfs nu ik helemaal niks hoef.

Er gebeurt simpelweg een hoop met mijn lichaam en geest

En als ik kijk naar de eerdere pogingen die ik de afgelopen tien jaar heb gedaan, moet ik concluderen dat ik elke keer voorbij die vijf ging: het afbouwen leidde steevast tot een crisis, waarop met spoed de medicatie werd opgehoogd en ik ondertussen met oxazepam bedwelmd werd, totdat het weer wat beter ging.

Dus ik sta voor mijn huidige aanpak: geen verplichtingen, alleen doen wat goed voelt

Gelukkig steunt vrijwel mijn hele omgeving me hierin.

Heel af en toe kan ik aan het einde van de dag een één invullen: geen onttrekkingsverschijnselen, een fijne dag. Dan vervang ik de gedachte dat ik die dag beter had kunnen besteden door een andere: “ik heb deze dag toch maar mooi in de pocket.”


Anniek Lemmens-Meijer heeft sinds de puberteit geleden onder ernstige psychiatrische klachten. Rond haar 26e levensjaar is in 2010 haar herstel op gang gekomen. Vanwege verergerende lichamelijke- en vermoeidheidsklachten doet ze sinds november 2019 een poging om geheel van haar psychofarmaca af te komen.

* Om veilig af te bouwen heeft Anniek intensief contact met haar psychiater en huisarts.

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Doe je goed hoor. Zelf in 2 weken tijd 20 mg Olanzapine afgebouwd onder moorddadige omstandigheden (halve TBS kliniek voor mensen zonder straf, gezellig is anders) Was daar beland omdat ik beetje klaar was met de klem die GGZ InGeest om mijn nek diende te houden uit eigen belang, ik kon al met ontslag als ik zou toegeven dat ik schizofreen was. Schizofrenie was ‘hun’ diagnose en alleen niet-fout als ie (op die manier) overeind zou blijven.
    Ik heb een andere beslissing genomen. Ik wilde iets doen of kunnen ter vervanging van de werking. Heb wel ’s gezegd dat als ik boedistische monik zou moeten worden (doelend op heel veel mediteren) om niet psychotisch te worden dat ik dan daarvoor zou kiezen.
    Inmiddels leidt ik met succes een antipsychotisch leven doordat ik inderdaad door onder andere meditatie mijn geest heb leren stillen, kalmeren, beheersen en gebruiken. Mij ontbrak het aan vaardigheden en dat heb ik veranderd. Sport en yoga, met name yin yoga (van oa Mieke Terlouw, 1 van de onbetwiste helden in mijn leven en superlief is ze ook) hebben me geleerd mijn aandacht te vestigen op andere zaken dan mijn gedachten. Lichaam en buitenwereld zijn ook bronnen van verlichting en verzachting en geluk en plezier en genot en rust.
    Het brein is te veranderen (neuroplasticiteit) dus je brein kneden tot het ook doet, of beter doet dan wat de medicatie deed is mogelijk.
    #go

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *