Main content

Vraag

Beste Jeroen,

Ongeveer anderhalfjaar geleden heb ik voor het eerst een psychose gehad. Een half jaar later kreeg ik een depressie. Inmiddels slik ik geen antipsychotica meer, maar alleen nog antidepressiva. Sinds een paar maanden na de psychose tot nu ben ik heel erg stil, het lukt me niet meer om met mensen een gesprek aan te knopen. Ik vind dit heel erg want ik voel me er heel eenzaam door en voel me er meer dood door dan levend. Soms ben ik bang dat ik de rest van mijn leven zo blijf. Weet jij of het weer overgaat? En hoe dit komt, en of het normaal is? Ik hoop dat je me kunt helpen.

Groetjes

Antwoord

Hoi Madelief,

Zo te lezen is er iets wezenlijks bij he veranderd na de psychose.

Het lukt je niet om aansluiting met anderen te ervaren en je bent stil.

Dat lijkt me een vervelende gewaarwording en ik ken het niet. Wel het aspect dat je niet meer de oude bent maar een nieuwere versie van jezelf.

Wat zou de functie kunnen zijn van deze verandering? Los van het eenzame gevoel, heeft het ook een positieve kant? In stilte is wellicht je innerlijke stem te vinden? Wat zegt deze? Wat wil je diep van binnen?

Weer aansluiting vinden lijkt me een belangrijke. Heb je het echt bij iedereen? Als de stilte er mag zijn van jezelf, is deze dan makkelijker te doorbreken?

Ik zou zeggen: elk gedrag is een uiting van iets diepers. Dus mag het er zijn? Dan is het normaal..

Ik kan me je angst voorstellen.. toch is verandering het enige wat er is. Ik hoop dat je met vertrouwen jezelf tegemoet kan treden. En dat je mag vertrouwen dat in de stilte iets goeds verborgen zit.

Tot slot, aansluiting vinden bij de ander, is 50% ook de opdracht van de ander. Hoe kan jij de ander een handvat bieden hoe ze aansluiting bij jou kunnen maken?

Praktisch: de WRAP training volgen is wellicht iets voor je? In groepsverband je eigen handleiding maken voor het hebben van een dagelijks goed gevoel.

Hartelijke groet, Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 8 april 2018
  • Deel deze pagina: