Main content

Vraag

Mijn zoon (20 jaar) heeft door drugsgebruik meerdere psychoses gehad. Hij geeft aan nu geen drugs meer te gebruiken (of dat waar is, weet ik niet). Het gevolg van dit eerdere drugsgebruik is dat hij nu kampt met depressieve gevoelens en dat hij niet normaal functioneert (ligt veel in bed; werkt niet en volgt ook geen studie). Hoe kan het herstelplan eruit zien. Hij gaat af en toe naar de GGZ doch ik heb sterk de indruk dat de GGZ geen ervaring heeft met deze problematiek. Een echt plan ontbreekt en enige progressie zie ik niet.

Antwoord

Dag P,

Bedankt voor uw vraag, want deze situatie vraagt inderdaad om bijsturing. Allereerst: drugsgebruik is inderdaad een trigger tot een psychose. Weet wel dat er veel meer meespeelt dan alleen drugs. Het heeft iets bij uw zoon losgemaakt dat al aanwezig was. Een gevoeligheid dus.

Uw zoon heeft de leeftijd waar jongeren zoals hij zich normaal gesproken losmaken van het ouderlijk nest. Hij staat op het punt om zijn eigen leven te moeten gaan inrichten, met een eigen identiteit en een eigen toekomst, op eigen benen en los van de ouders. Dat is een kwetsbare periode en ongetwijfeld speelt dat ook een rol.

Praten jullie daar ook over? Welke angsten of vervelende gevoelens probeert, of probeerde uw zoon te ontwijken door drugs te gebruiken? Hoe kan hij zich gezien en gesteund voelen door u? Wat is zijn talent en passie om in dit leven waar te maken? Hoe kunt u werken aan een vertrouwensband waarin u een steun bent, zonder de directe verantwoordelijkheid meer te hebben? Hoe kan hij meer zijn eigen verantwoordelijkheid nemen? Heeft u hierin duidelijke grenzen te stellen? Stel dat u als huisregel stelt: We staan in dit huis allemaal uiterlijk om 7.30 op. Wat voor gezonde impact zal dit op de lange termijn kunnen hebben? (Op de korte termijn geeft dit uiteraard gedoe.)

Het is verleidelijk om vanuit zorg en verantwoordelijkheid naar deze situatie te kijken: 'zoon depressief in bed'. Enerzijds is het goed om te beseffen dat na een heftige psychose er vaak een periode van lusteloosheid en gebrek aan energie nodig is om te herstellen. Zie onze pagina hierover: 5 fasen van psychose en herstel.

Anderzijds is het de kunst om juist nu hem te bekrachtigen op de dingen die wel goed gaan. Probeer met elkaar daar stappen in te zetten. Ook weer met zijn eigen regie voorop: Bespreek met hem letterlijk waar hij zijn bed voor uit wil komen, maak een plan samen en vraag hoe u hierin zijn supporter kan zijn.

Een mooie opstap kan vrijwilligerswerk zijn. Dat geeft structuur en een zinvolle rol. Daarin mag u best als ouder wat dwingend zijn, op een liefdevolle manier. Iemand die zelf vast zit, heeft soms een sterk duwtje nodig om in beweging te komen.

Over de GGZ. Dat is ook onwenselijk en daar kunt u samen in optrekken. Enerzijds ondersteunt u uw zoon door als ouder het beste te verwachten van de GGZ en daar mag u zeker assertief over zijn. In mijn optiek is het wenselijk als uw zoon u deelgenoot maakt van het herstelplan dat er ligt. Ook is het gezien de ontwikkelingsfase van uw zoon, heel logisch en voorstelbaar, dat hij dit juist niet met u deelt en dit voor zichzelf houdt.

Het is de taak van de GGZ om het netwerk zo goed mogelijk te betrekken. Vraag uw zoon of u mee mag op gesprek, spreek uw wensen uit. Het is de kunst voor de GGZ, uw zoon én voor u om een plan te smeden waar u alledrie in gelooft, alledrie een aandeel in heeft en alledrie er aandacht en energie in stopt.

Het is lastig om een dynamiek te doorbreken die niet constructief is. Ga dit samen aan met uw zoon, dan is de kans groter dat dit lukt. Indien het niet lukt met deze GGZ-aanbieder, vraag dan om een verwijzing en zoek samen een andere professionele ondersteuningspartner.

Zoals u ziet, heb ik een aantal concrete punten genoemd die prima in een herstelplan kunnen passen: opstaan, zinvolle dagbesteding, vertrouwensband, huisregels maken en deze volgen.. Begin met kleine stapjes en vier de succesjes samen!

Wellicht kunt u allebei een herstelplan maken? Waar wilt u van herstellen, of wat wilt u verbeteren in uw leven? Dan gaan jullie gelijk op met elkaar, en dat kan heel motiverend werken.

Veel succes met het herstel van uw zoon en uw rol hier in, hartelijke groet Jeroen Zwaal

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 22 oktober 2018
  • Deel deze pagina: