Main content

Vraag

Afgelopen april j.l. heeft mijn zus een psychose gehad. Met een i.b.s. is ze gedwongen opgenomen geweest en behandeld, waar ze later zelf aan mee heeft gewerkt.

In deze periode heeft mijn zus best wel vervelende en nare dingen ( zeg ik het nog netjes ) over mij op Facebook gezet en verteld aan anderen. Nu zijn we op het punt dat we weer wat contact hebben, maar ze zegt dat ze van dat alles niks meer weet, maar ze weet wel hoe ik gereageerd heb. Op advies van haar behandelaars en mijn huisarts heb ik toen afstand genomen omdat het me best wel raakte.

Nu mijn vraag, klopt het dat mensen met psychoses niks meer kunnen herinneren wat ze geschreven en gezegd hebben? Ook als ze zelf het bericht op Facebook plaatsen en later op een "helder" moment het verwijderen, dan zie je toch wat je geschreven hebt?

Hoe kan ik hier het verstandigst mee om gaan? Voel me zelf best wel dom dat ik nu weer contact heb met haar omdat ze me zo gekwetst heeft.

Kan het zo zijn wat ze gezegd heeft verder weg komt uit het verleden, kindertijd dat er toen dingen zijn gebeurd is waardoor ze zo op mij heeft gereageerd?

Hoop dat je mij wat advies kan en wil geven.

Antwoord

Bijzondere vragen, dank je wel daarvoor. Je eerste vraag over het vergeten: het kan beide. Je kan dingen echt vergeten zijn en je kan ik in een psychose heel helder zijn en met momenten alles onthouden. Dat verschilt per persoon.

Je tweede vraag over onverwerkt verleden: Ook dat komt veel voor en misschien wel altijd, maar zijn we daar nog weinig bewust van omdat het zo ongrijpbaar is. Maar in heel veel gevallen speelt bij een psychotische crisis onverwerkt verleden en trauma een rol. Dat lees je her en der in verhalen en blogs over mensen die zelf een psychose hebben meegemaakt. Het is ook mijn ervaring. Het kan zelfs een reactie zijn op oud verleden uit de familiegeschiedenis. Die achtergrond vind je als je zoekt op transgenerationele overdracht. Of intergenerationele overdracht. Kortgezegd: Trauma van voorouders dat te groot was om aan te gaan en dus generaties wordt doorgegeven tot iemand zo gevoelig is, dat diegene het weer aangaat (gemixt met eigen trauma).

Tot slot. Afstand nemen kan een tijdelijke interventie zijn die werkt in een crisis, omdat met teveel nabijheid er teveel onrust en over en weer getrigger de situatie kan verergeren.

Nu je deze mail hebt gestuurd komt dit op mij over als: is dit een moment om weer toenadering te zoeken en hoe doe ik dat? Echt afstand nemen kan bijna niet. Je bent als zussen spiritueel verbonden en haar leed geeft jou pijn en wat jij hebt moeten incasseren dat mag er ook zijn en het is goed als je dat samen kan delen. Je zou dus bij haar kunnen aftasten met een vraag of ze open staat voor jóuw verhaal, hoe jij het hebt beleefd. Dat is even lastig en mogelijk ingewikkeld en het kan tijdelijk even weer wat extra spanning geven, maar je wint er veel gezonde grond voor terug. Het zal haar ook kunnen helpen in haar herstel als jij eerlijk kan teruggeven hoe jij last hebt gehad. Dat geeft elkaar steun en houvast. Ook zou je kunnen afspreken hoe je dit de volgende keer (mocht dat gebeuren) kan begrenzen of zelfs voorkomen. Met de vraag: Wat heb je in zo'n heftige situatie van elkaar nodig? (En dan heeft je zus te erkennen dat ze dat op dat moment niet kan doen, dus vooraf hierover afspraken maken is dan erg prettig).

Kortom: probeer uit de discussie te blijven of het wel of niet is gebeurd, maar blijf bij je eigen ervaring. Zo heb ik het ervaren en dat vond ik erg pijnlijk, vervelend en dat heeft me gekwetst. Als je dan ook kan erkennen dat dit voortkomt uit gedrag veroorzaakt door ziekte, dan zal je zus er minder schuld bij voelen en hopelijk minder snel in de verdediging schieten. Wanneer dat lukt dan komt er ook in het systeem (jullie gezin en netwerk) weer herstel en rust. En dat zal er niet komen wanneer je 'op afstand blijft'. Kies een goed moment en doe het vanuit iets positiefs. Bijvoorbeeld: Neem elkaar mee met een uitje (of iets wat jullie vroeger graag samen deden) en geef aan dat je ook een serieuze kwestie wil bespreken. Die en-en combi gaat vast iets moois opleveren!

Hartelijke groet Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 12 augustus 2019
  • Deel deze pagina: