Main content

Vraag

Beste Jeroen, hoe is tegenwoordig de mening van het reguliere circuit aangaande het wel of niet geneesbaar zijn van manisch-depressiviteit?

Antwoord

Dag P,

Mooie vraag.

In mijn optiek heeft het huidige circuit een focus op: psychische kwetsbaarheden of 'neurodiversiteit' gecombineerd met symptomen zien als aandoening.

De GGZ kijkt probleemgericht, heeft weinig zicht op de oorsprong van problemen, zoals vroegkinderlijk trauma, of transgenerationele overdracht.

Het circuit is behoudend en machtig en houdt een systeem in stand waar veel partijen financieel baat bij hebben: farmaceuten, grote instellingen, het zorgen voor mensen die geestelijke zorg nodig hebben is een economische bedrijfstak geworden.

Medicatie geneest niet, het laat symptomen tijdelijk verdwijnen of het verzacht de ongewenste dynamiek.

Cliënten die hun eigen weggaan, ontdekken alternatieven en komen door extra schade en schande soms uit bij een 'geheeld zelf'.

Vaak los van medicatie en behandeling. Het door het zieke systeem gaan (van samenleving en GGZ) lijkt dan de beste therapie te zijn geweest en in die zin dus ook nodig geweest om te komen tot het punt van individuele 'genezing'.

Aangezien de context, de omgeving nog net zo ongezond is als ervoor is er van totale genezing nog geen sprake en blijft het dus voortdurend een spel tussen GGZ en cliënt en de gezamenlijke zoektocht naar: wat is normaal, wat is ziekte, wat is de natuurlijke noodzaak van ziek worden, wat brengt het een individu en wat brengt het het collectief.

Het woord 'circuit' is een mooi woord. Het is een gesloten systeem, eens stroomschema waar energie doorheen gaat.

Ik heb de indruk dat als je in dit huidige GGZ circuit blijft rondgaan de kans op genezing nihil is. En lukt het je om buiten dit circuit te herstellen? Dan kan deze herstelkracht ingezet kan worden om dit bestaande circuit open te breken.

Andere invalshoek: de term manisch depressiviteit is een label van een momentopname in iemands turbulente leven. Dat label jarenlang vasthouden dat ook nog eens maar een fractie weergeeft van wat er in iemands leven speelt, heeft gespeeld of nog zal spelen?

Van een label genees je niet, zolang mensen het op je plakken. Het leven leren leven en jezelf hierin een gezonde plek geven, dat kan zeker en daar heb je geen label voor nodig, wel steun van anderen! Net als ieder ander 'normaal' mens.

Persoonlijk: zelf kreeg ik de diagnose MD op mijn twintigste en ik heb me er maar bij neergelegd dat ik nu gezond ben en dat men dat niet zo ziet. Ik laat het achter me en betaal dan maar 50 euro meer per maand voor mijn levensverzekering. So be it.

Nogal een lange toelichting op zo'n mooie beknopte vraag, ik hoop dat je er wat aan hebt. Hartelijke groet Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 7 september 2018
  • Deel deze pagina: