Main content

Vraag

Onze zoon (30) had in 2010 zijn 1e Psychose (na ontgroening in Delft). Met Olazapine en Lorazapam lang redelijk goed gegaan (vriendin, afgestudeerd Master). In 2017 2e Psychose (bij nieuwe baan en vertrek vriendin) en over op Apripripozol (bij overgaan zelfmoordpoging). Daarna in aanvang ietsjes beter (met enige dagbesteding), maar concentratie volledig weg en is steeds meer teleurgesteld in ontbreken vooruitzicht (en inhoudelijke gesprekken).

September 2019 crisisopname HIC (suïcidale gedachten). Loopt na thuiskomst eind 2019 volledig vast (met ‘puzzels’ in zijn hoofd) en dwangmatige handelingen. Januari 2020 wederom crisisopname en over op Amisulpride. Lijkt initieel beter waarop Lorazapam bij HIC (onverwacht binnen week!) naar 30% wordt afgebouwd, waarop volledige terugval.

Thans weer op 25 mg Lorazapam. Geen dwangmatig handelen meer maar voor de rest slecht (wil niets, stram, moe, verdrietig, zo niet wanhopig).

Plan was om over te gaan op Clonazapine in context van KIZ (met als dan ook nadere analyse of er sprake is van autisme). Er is binnen afzienbare tijd echter geen plek (en tijd bij de HIC is “op” ikhv verzekering?). Men suggereert nu “dwangmatige opname” op HIC en overgang naar Clonazapine daar.

Lijkt ons slecht idee: (gebleken) slechte hygiëne en weinig structuur (nauwelijks toezicht op medicijn inname en nul komma nul gesprekken met hem). Er is bv ook nog nooit bloed geprikt (of bloedspiegels gemeten). En dwangmatige opname, omdat er geen plek is op de KIZ lijkt ons geen wettelijke basis voor dwang.

En het Corona-virus (risico voor hen met verminderde weerstand) maakt overgang naar Clonazapine nu extra risicovol (met zeker 1e 4 maanden verminderde weerstand).

VRAGEN: 1. is eerst niet een gedegen analyse geboden voor weer medicijn te veranderen (echte wat langere gesprekken met psychiater heeft hij nooit gehad; alles richt zich alleen op medicatie)

2. Is de PAAZ (of PUK) niet een veel betere omgeving (zeker in deze Corona-tijden) voor de overgang naar Clonazapine dan de HIC?

Het dilemma corona (risico’s en verminderde mogelijkheden tot begeleiding/steun)  versus  Clonazapine (verminderde weerstand) moeten we waarschijnlijk zelf besluiten.

 

Antwoord

Jan dank voor je vraag, kreeg deze doorgestuurd.

Als ik dit verhaal lees dank denk ik: in hoeverre heeft hij herstelgerichte zorg gekregen?

Gaat veel van wat je beschrijft niet over verlies van perspectief, rouw, en existentiële somberheid in het kader van de fase van "de worsteling" bij herstel?

Is een nieuwe medicatie nu het juiste antwoord op waar hij mee bezig is?

De analyse die nodig is, lijkt me: welke psychologische en existentiële zorgbehoeften zijn er en hoe kunnen die worden geadresseerd?

Clozapine kan een optie zijn, maar alleen als de vragen hierboven ook zijn beantwoord.

Een HIC lijkt me niet de geschikte omgeving als het alleen om een medicatieverandering gaat - dan beter PAAZ/PUK inderdaad wellicht...

Groet Jim

Deze vraag is gesteld door een man in de leeftijdscategorie 50-65
Beantwoord door: Jim van Os op 2 april 2020
  • Deel deze pagina: