Main content

Vraag

Ontwenningssyndroom of tardive dysphoria na 16 jaar Seroxat?



Beste Jim,



Ik ben rond mn veertigste aan Seroxat 20 mg p.d. begonnen vanwege burn-out met depressieve gevoelens. Hoewel zeer langzaam afgebouwd, zijn de twee stoppogingen die ik na 6 jaar inname heb ondernomen, mislukt. De 10 jaar die daarop volgde, ben ik 10 mg p.d. blijven innemen. Alles ging goed totdat ik in 2012 op diverse goedkopere varianten paroxetine werd gezet. Dit ging gepaard met razende niet stop te zetten gedachtes, concentratieverlies, hallucinaties, overgevoeligheid voor geluid, spierzwakte, verkleumdheid, traagheid, vermoeidheid en slaperigheid. Deze ontwenningssymptomen werden door zowel de huisarts als de apotheker ontkend. Na ruim een klein jaar door psychiater teruggezet op Seroxat 20 mg p.d. wat ik na een half jaar weer mocht afbouwen tot 10 mg p.d. Helaas is door de te lange tussentijd van generiek naar Seroxat dit laatste nooit meer aangeslagen. In tegendeel ik liep met een vertraagde herseninhoud en een band om het hoofd hallucinerend en woedend rond. Ik kon niet doordenken, had interesseverlies, drukte en stress kon ik niet meer aan. Met behulp van een andere psychiater en vloeibare Seroxat heb ik eind 2014 5 ml in 6 weken tijd afgebouwd. Na een de 1e ontwenningsperiode met bijna alle bekende kenmerken kreeg ik na 6 weken hartkloppingen, een ontregelde, hijgende ademhaling en een strak, zwaar onrustig gevoel in het borstgebied. Het hele ontwenningsproces ging gepaard met spierzwakte, traagheid, boosheid, slapeloosheid, concentratieverlies, besluiteloosheid en gebrek aan interesse om maar wat dan ook te doen.



Ik ben nu twee jaar en 2 maanden vrij van antidepressiva. Door de neuroloog en KNO arts wordt ik gefeliciteerd, maar blij ben ik niet. Tot op heden ervaar ik:



Dagelijks brainzaps, neuroloog kent het woord, maar heeft geen verklaring

Tinnitus en geluidssensitiviteit

Een wazig oog

Slapeloosheid, 4 tot 5 uur per nacht, was 3 tot 4 uur het 1e jaar na afkicken

Geheugenproblemen, kan niet terugdenken in de tijd, woorden schrijven

Concentratieverlies en vergeetachtigheid, niet dementie gerelateerd

Besluiteloosheid

Tegenzin in activiteiten, ik kan van alles verzinnen maar tot uitvoer komt het niet

Boosheid

Moeite met het aanleren van nieuwe dingen

Kan geen stress hebben



Hoewel ik op wilskracht, maar met tegenzin, zoveel mogelijk probeer te bewegen en aan "leuke" dingen deelneem, verkeer ik in een soort depressie die ik niet ken van voor de

medicatie Seroxat eind jaren 90 of de generieke wissel. Herstel gaat uiterst traag. Neuroloog vroeg me of ik aanvankelijk goed had gereageerd op de antidepressiva, waarop mijn antwoord JA was..................ik moest maar accepteren wat er was gebeurd. Deze specifieke vraag bracht mij op het artikel van 30 juni 2011 van Robert Whitaker: Now antidepressant-induced chronic depression has a name: Tardive Dysphoria. Wat is jouw mening hierin?



Hoewel ik deel uitmaak van de besloten Amerikaanse paxil/seroxat groep op FB, blijft het een eenzaam en moedeloos proces. Huisarts weet niets. En de psychiater neemt geen verantwoordelijkheid en schuift alles af op "medisch uitsluiten". Beide zien me het liefst terug op het mythische stofje en dat helaas is voor mij geen optie meer.

Antwoord

Beste Xell,



Wat een lijdensweg! Er is sprake van veel lijden en symptomen - en hoe die te duiden is natuurlijk niet eenvoudig. Het is geen exacte wetenschap in ieder geval.



De term 'tardive dysphoria' werd voorgesteld door El-Mallakh in Medical Hypotheses in 2011. Analoog aan het fenomeen van de tardieve dyskinesie die je soms ziet optreden bij antipsychotica, en waarvan men denkt dat het te wijten is aan een door antipsychotica geïnduceerde pro-psychotische overgevoeligheid van de dopaminereceptor, is de hypothese dat bij antidepressiva ook iets dergelijks optreed op receptorniveau, maar dan met een pro-depressieve werking.



Het lijkt mij zeker een plausibele hypothese en het zou je verschijnselen in ieder geval gedeeltelijk kunnen verklaren. Bij tardieve dyskinesie zijn de verschijnselen bij een deel van de mensen blijvend. Bij jou lijkt dat in het kader van een - mogelijke - tardieve dysforie ook zo te zijn.



Of er een chemische manipulatie mogelijk is die je op dit moment zou kunnen bijstaan durf ik echt niets te zeggen. Het zou een kwestie van trial and error zijn om, bijvoorbeeld, je opnieuw bloot te stellen aan antidepressiva, lithium, ECT of een ander middel.



Misschien is niets gebruiken en gaan voor de acceptatie - hoe moeilijk ook - ook een optie - in combinatie met meditatie en ACT (acceptance and commitment therapy - zie onze website).



In ieder geval veel succes en dank voor de beschrijving, misschien hebben andere mensen er iets aan...

Beantwoord door: Jim van Os op 15 juli 2017
  • Deel deze pagina: