Main content

Vraag

Onder de nieuwe (afgelopen week in de Tweede Kamer behandelde) Wet vggz wordt het psychiaters verdergaand mogelijk gemaakt om 'in het belang van de patiënt' onder dwang medicatie toe te dienen, namelijk ook in niet-crisissituaties. Onder de huidige Wet bopz heeft een patiënt in een niet-crisissituatie het absolute zelfbeschikkingsrecht om medicatie te weigeren, dit recht verdwijnt onder de Wet vggz.



Psychiaters doen het weigeren van medicatie doorgaans af als 'gebrek aan ziekte-inzicht', terwijl er gegronde redenen kunnen zijn om geen medicatie te willen slikken. Onder de nieuwe wet kan gedwongen medicatie worden toegediend als de psychiater de rechter kan overtuigen dat het in het belang van de patiënt is om wél medicatie te nemen, ook al heeft de patiënt zijn andersluidende wil opgenomen op een zorgkaart, die nieuwe patiënten überhaupt niet hebben. De patiënt kan in zijn toestand de argumenten van de psychiater niet weerleggen (hetgeen hij bij 100% wilsbekwaamheid wél had kunnen doen) en de rechter volgt het oordeel van de psychiater. Het veto van de patiënt, hetgeen de integriteit van zijn lichaam betreft, wordt met de Wet vggz weggeveegd alsof het niks is. En dan volgt medicamenteuze behandeling onder dwáng.



U stelt dat psychiaters veel zorgvuldiger met het toedienen van medicatie zouden moeten omgaan dan nu het geval is, terwijl de nieuwe wet het enige echte wapen dat de patiënt heeft om zich te beschermen tegen de heersende opvatting/praktijk van de medicamenteuze behandeling afpakt. Ook nog eens met dwang tot gevolg.



Bent u zich daarvan bewust?

Antwoord

Beste anoniem,



De wet VGGZ is veel ´strenger´uit gevallen dan oorspronkelijk voorzien, ondanks een lobby hier niet in mee te gaan. De moord op Els Borst gaf in de proces aanleiding tot incidentenpolitiek en zie hier het resultaat.



Heb er persoonlijk een hard hoofd in, inderdaad, maar het is niet uitgesloten dat de praktijk via proefprocessen een andere vorm gaat aannemen. Het denken over medicatie en de interpretatie van het wetenschappelijke bewijs is duidelijk aan het veranderen en laat meer onzekerheid en ´niet weten´ toe, die ook zijn weg zal vinden naar de uitvoering van wet/ en regelgeving.



Dus we zijn er zeker niet en de risico's die je schetst zijn reëel - maar op nadere fronten is aanleiding tot optimisme op termijn.



Hoop ik.

Beantwoord door: Jim van Os op 15 juli 2017
  • Deel deze pagina: