Main content

Vraag

Hallo Jim, jaarlijks een keer of twee had ik black-outs, eigenlijk altijd buiten, onderweg, van het ene op het andere moment helemaal niets meer herkennen, al ken ik de omgeving, van gebouwen en straten weet ik dan niet wat het is, buiten wat frutsels die in de lucht, of wat, hangen. Blijf ik dan gelukkig kalm en binnen een minuut of vijf weet ik het wel weer en was er voor zo nu en dan best mee te leven. Nu, zo halverwege afbouw abilify heb ik vaak van die black-outs noem ik het maar, soms wel drie in een wandeling en ik weet niet of er een verband kan zijn, misschien een bijwerking door afbouw of van het pilletje zelf, of gewoon gestoord? Nu krijg ik eind deze maand cognitieve gedragstherapie, zou ik daarin misschien een tool kunnen vinden? want het is lastig en stel vaker uit, soms af als ik naar buiten wil gaan. Dan even dit nog: voel me vaak wel een dombo die niet eens weet hoe ze uit een psychose kan blijven, mechanismes die ik niet door heb van mezelf versleuteld zouden liggen in dus toch, wat ik altijd al dacht, psychotherapie, te doorgronden codes malligheid te ontcijferen in wedijver met een immense saaiheid van zoal de hoop op een beter verleden, ooit als toekomst beloofd en ik uiteindelijk kan zeggen: Vroeger was ik schizofreen, nu ben ik gescheiden. Groeten, Mas.

Antwoord

Hey Mas,



Dank voor je beschrijving en je vraag! Interessante mix die van politieagent en manie-vriendelijk nagellak - goede coping, zou ik zeggen!



De black-outs die je beschrijft zijn, bij iemand die op haar 12de een hersenoperatie heeft gehad, suspect voor iets in de orde van epilepsie. Het kan zijn dat de verandering in abilify deze episoden uitlokt. Moet dus wellicht in overleg met de huisarts verder bekeken worden.



Aan de andere kant kunnen de black-outs ook periodes zijn van derealisatie/depersonalisatie, of paniek, in het kader van psychosegevoeligheid. Ook dit zou samen kunnen hangen met de verandering in de abilify.



In ieder geval goed idee, die psychotherapie die binnenkort gaat beginnen. Ik hoop dat er naast het klassieke 'gedachtenuitpluizen' van de CBT ook ruimte is voor verkenning van je levensloop en de dingen van vroeger die te maken met waar je nu tegen aan loopt nog.



Denk niet dat je altijd volledige helderheid en een duidelijke verklaring krijgen zal of zou moeten hebben - zo werkt psychotherapie niet. Het is meer dat je een beter begrip krijgt voor kwetsbaarheid en kracht, en hoe je je dagelijks leven zo kunt inrichten dat je er het meeste uit kunt halen.

Beantwoord door: Jim van Os op 15 juli 2017
  • Deel deze pagina: