Main content

Vraag

Beste ralph ik heb je al eerder een bericht gestuurd om het een en ander na te gaan...maar wil open zijn want ik twijfel aan mijn diagnoses

Toen ik mijn diagnostisch onderzoek heb gedaan heb ik een aantal vragen met ja beantwoord maar ‘zo’ ben ik eigenlijk helemaal niet.

Stelen uit winkels/mensen bedreigen/blowen alcohol drinken

het klopt wel wat ik verteld heb maar ‘ dat is een periode geweest in mn leven’ mede beinvloed door het slechte gedrag van een ander om samen te stelen en eigenlijk gewoon uit nood ivm dat het geld op was het was eigenlijk om te kunnen eten en overleven ,ik heb me eigen zieker gepraat dan ik werkelijk was en daar ben ik in meegegaan. Heel het internet afgestruimt na wat ik zou kunnen hebben en daar maar in mee gaan. Nu heeft elke diagnose wel overeenstemmende psychische trekken maar ik betwijfel eerlijk gezegd of het wel klopt.

Ik slik sinds een week weer quatiapine 25mg

sinds ik deze antipsychotica slik voel ik me eigen weer een heel stuk normaler en helderder. Maar zit mooi te kijken met zulke diagnoses!! want ‘ ik ben zogenaamd manipulatief’ dus ze geloven me toch niet... alles is gebasserd op mn eigen antwoorden en gedrag... er is geen 3e aan te pas gekomen om te vertellen hoe ik ben en was.

ik was niet zo.. vorig jaar werd ik gek van de zenuwen en om die rede ben ik bij de huisarts komen te lopen en toen blowde ik al... ik ben begonnen met blowen omdat ik slecht sliep en veel stress had... veel gedoe binnen mn relatie en het hielp wel maar werd steeds gekker en ben gewoon in mn eigen ziekte waan meegegaan. T zal allemaal al wel langer gespeeld hebben maar gebrek aan empathie heb ik niet... ja door t afvlakken van mn gevoel door de medicijnen...

Ik stond altijd voor een ander klaar om ze te helpen met hun problemen of te kijken voor een oplossing. Ik was altijd heel erg optimistisch... van al t slechte kon ik het goede nog wel inzien..

impulsiviteit heb ik altijd wel gehad... stelen deed ik niet..wilde niks van blowen weten.. ik dronk nooit geen alcohol..... ik begon met mirtazapine 30mg, vervolgens verschillende doseringen paroxetine gehad tm 40mg later icm met quatiapine, eerst 25 en uit eindelijk 300. Toen ben ik vervolgens van alles afbouwd en overgegaan na de venlafaxine op t laatst had ik 150mg maar daar kwam ik me bed niet meer van uit. Inmiddels al een hele tijd weer sertraline 50 mg en sinds een week quatiapine 25mg er weer bij en nu begin ik rust in mn hoofd te vinden en zie de wereld nu heel anders...

En nu ik weer zo dicht bij mezelf kom vind ik het dood eng en dan is grijpen na een pammetje makkelijk omdat je dan niks meer voelt...

Ik heb ook verschillende soorten pammen gehad in al die tijd... oxazepam lorazepam en temazepam.

De temazepam is de laatste en slikte ik 40mg om te slapen en ben inmiddels terug afbegouwd na 25mg

Die rare ideeën en wanen en mn veranderd gedrag.... had ik nog nooit eerder gehad...

Heb t idee dat ik compleet in een andere wereld leefde met verschillende tijdsbelevingen....mn hele leven liep door elkaar ik kon me druk maken over verschillende periodes in mn leven.

Maar het was op dat moment wel mijn realiteit..ik was er van overtuigd dat het allemaal zo was op dat moment, ik geloofde op den duur dat mn broer een bandrecorder had aangeschaft om me op te nemen en dat 2 vriendinnen me op aan het filmen waren op video in videogesprekken die ik met hun voerde. Om bewijs te verzamelen om me op te laten nemen Dat duurde een aantal dagen voor ik weer van die wanen verlos was. Pas toen er werd gezegd van als ik je op wil nemen dan kan ik dat ook wel via de telefoon daar heb ik geen band recorder voor nodig. En toen verwaterde dat idee met opnemen van de videogesprekken ook gelijk

Ik ben gediagnostiseerd op borderline anti sociale persoonlijkheidsstoornis

Kenmerken Persoonlijkheidsstoornis NAO type passief en agressief

Kenmerken van schizotypisch en kenmerken schizoide persoonlijkheidstoornis

Pfff best lastig om allemaal uit te leggen... maar ik hoop dat u mijn twijfels begrijpt

Antwoord

Beste Appeltje, je moet een psychiatrische diagnose opvatten als een werkhypothese. Het beschrijft niet wie of hoe je bent, maar waar je klachten het beste bij passen. Er zit een meer technische kant aan (die richting geeft aan welke psychotherapie of medicatie zal kunnen werken) en een meer persoonlijke kant (in welke context de klachten optreden en wat daar aan te doen valt). Als je een diagnose krijgt toegekend, dan moet de gene die dat doet je kunnen uitleggen wat de betekenis daarvan voor jou is, en hoe het vorm geeft aan de behandeling. Je moet dus nog eens in gesprek gaan over de diagnose die je hebt gehad. Omdat ik jouw persoonlijke situatie niet ken, beperk ik me tot dit wat algemene antwoord. Vriendelijke groet, Ralph Kupka

Beantwoord door: Ralph Kupka op 21 september 2017
  • Deel deze pagina: