Main content

Vraag

Beste meneer van Oss,

Momenteel ben ik aan het afbouwen met seraquel xr. Dit gaat tot dusver goed. Van 800mg nu op 300mg. Mijn psychiater die ik als client spreek en de psychiater met wie ik als ervaringsdeskundige i.o. werk zijn beide niet heel happig op het afbouwen. Ik weet inmiddels dat tijdens het afbouwen de psychotisch symptomen terug kunnen komen en dat dat mogelijk vanzelf weer over gaat. Zelf heb ik er vertrouwen in dat het lukt. Ga op tijd naar bed, slaap voldoende en goed, eet gezond, drink en gebruik geen drank en drugs meer, loop elke dag hard en mediteer elke dag. En ik gebruik verschillende voedingssupplementen. Toch, ergens in mijn achterhoofd hoor ik steeds de twee psychiaters (niet psychotisch, maar meer een gedachte) dat het niet goed gaat en dat ik weer aan de medicijnen moet... Hiervoor ben ik dus een beetje bang. Met name omdat ik veel enge berichten lees over dit medicijn ("" Volgens medisch journalist Robert Whitaker veroorzaakt antipsychotica een atrofie van de hersenschors en een vergroting van de basale ganglia wat op termijn zorgt voor een verergering van complexe psychische problemen en daarbij blokkeert antipsychotica Dopamine D2 receptoren in de hersenen waardoor de hersenen in reactie de receptoren gevoeliger maken zodat wanneer iemand probeert te stoppen met het gebruik van antipsychotica hij of zij terugvalt in antipsychotica-geïnduceerde psychose die vaak vele malen ernstiger is dan iemand voorheen had ervaren.""

Wat weet u over de langetermijn gevolgen voor de hersenen? Momenteel merk ik dat ik steeds minder motivatie heb voor mijn opleiding. Iets wat ik nooit eerder heb gehad aangezien ik studeren juist enorm leuk vind. Sorry voor dit lange bericht,

Met vriendelijke groet,

Jorrit-Pieter van der Heide

Antwoord

Hey Jorrit-Pieter,

Goed bezig en dank voor vraag!

Om te beginnen:

1. Ja, er is enig bewijs dat langdurig antipsychoticagebruik samenhangt met waarschijnlijk in ieder geval deels reversibele veranderingen in de hersenschors. NB dit zijn minieme veranderingen ("krimp" is zeker niet het juiste woord) maar het is wel waarschijnlijk dat het om echte veranderingen gaat. Of deze veranderingen schadelijk zijn weten we niet, maar kan mogelijk wel, in ieder geval bij sommige mensen.

2. Er is ook enig bewijs dat langdurig gebruik van antipsychotica bij SOMMIGE mensen tot verhoging van de psychosegevoeligheid leidt. Dat gaat dan gepaard met frequente relapsen en tardieve dyskinesie. Lijkt bij jou niet het geval te zijn.

Voor zowel 1 als 2 geldt: dit verschilt ENORM van persoon tot persoon.

3. Belangrijkste is wellicht dit:

A. Sommige mensen kunnen door zonder antipsychotica omdat het gewoon niet zoveel bij ze doet. Dan kun je het evengoed laten.

B. Sommige mensen kunnen zonder antipsychotica omdat de psychosegevoeligheid laag is en een recidief psychose sowieso onwaarschijnlijk is.

C. Sommige mensen kunnen leren hun psychosegevoeligheid op een andere manier dan met medicatie te beheersen.

D. Sommige mensen hebben een hele goede respons op medicatie en krijgen telkens als ze stoppen een recidief psychose - advies is dan om gewoon door te slikken in lage dosis als de bijwerkingen te verdragen zijn.

E. Sommige mensen hebben een matige respons op medicatie en hebben zoveel bijwerkingen dat ze liever af en toe een psychotische episode hebben dan altijd de bijwerkingen.

Bij welke groep je hoort (en er zijn meer groepen te bedenken) kun je door trial en error uitvinden. Het zou goed zijn als de psychiaters je helpen op je zoektocht.

Mijn advies is sowieso: als je verder afbouwt, doe het LANGZAAM, en daarmee bedoel ik, neem er een jaar of langer voor. Dit omdat sommige mensen heel snel terugvallen door het afbouwen zelf en niet omdat ze nog langer antipsychotica nodig zouden hebben.

Beantwoord door: Jim van Os op 19 oktober 2017
  • Deel deze pagina: