Main content

Vraag

Bete Jim, ik heb misschien een eigenaardige vraag maar ik wil mijn karakter bijschaven of veranderen. Ik ben het gewoon geworden om te klagen over mijn ziekte tegen mijn ouders en zus als ik vb geen zin heb om iets te doen. Om me daaraan te onttrekken. Ik ben ook lastig door s morgens op te staan en liedjes te zingen waardoor ik mijn ouders enorm enerveer. Ik denk van mijzelf dat ik grappig ben, maar kom niet grappig en klagerig over bij vrienden en familie. Ik wil het tij keren nu wanneer het nog niet te laat is. Bij wie kan ik daarvoor te rade gaan want zelf zie ik mijn probleem niet in. Ik vind mezelf grappig en niet klagerig. De meeste mensen die psychosegevoelig zijn zwijgen over hun ziekte, maar ik zie het als een soort weg om eruit te kruipen en inzicht te krijgen over mijn probleem. Dat houd ook al jaren aan en er komt niet echt verandering in door erover te praten. Ik volg nu systeemtherapie bij een psychologe en heb al enkele gedragingen veranderd waardoor ik minder stemmen ervaar. Of dat ik niet niet moet denken wat een ander denkt over mij. Want in de tijd toen ik 15 jaar ziek was en sufmakende antipsychotica slikte zagen de mensen aan mij dat er iets scheelde. Nu denk ik als ik iemand zie uit mijn omgeving dat die mij daaraan associeerd terwijl ik nu minder medicatie neem en niet meer suf ben.Toch al 4 jaar.Hoe kan ik een aardige kerel worden die niet klaagt over zijn probleem want het is een gewoonte geworden. Mijn moeder heeft kanker gehad en zegt nu dat ze zich niet meer van me aantrekt omdat ze ook nog een leven wil hebben. Ik voel me schuldig op dat moment maar ben het snel vergeten. Ik denk dat mijn negatieve ingesteldheid geen grote inpakt heeft op mijn omgeving maar het tegendeel is waar. Het is alsof ik de drang heb om over problemen te praten. Hoe kan ik dat veranderen. Groetjes sebastien

Antwoord

Hey Bas,

Wat een geweldig mooi voornemen! Natuurlijk moeten we allemaal proberen een beter mens te zijn jegens degenen die we lief hebben en natuurlijk is dat niet makkelijk.

Je bent al een eind gekomen bij de psycholoog, zie ik, dus dat is al heel wat, chapeau voor dat! En ga daar vooral mee door...

Wat jij wil doen is gedragsmodificatie - een deftig woord voor gedragsverandering.

Het advies hiervoor luidt altijd: langzaam aan, and one thing at a time.

Dus probeer concreet elke maand een nieuw punt te benoemen en houdt concreet bij of het je van dag tot dag gelukt is om er iets aan te doen. Houd dat bij op een lijstje, zodat je later terug kunt zien of het is gelukt en er met de psycholoog over kunt praten.

Het zou sowieso goed zijn om een concrete lijst te maken met dingen die je wil veranderen in je gedrag. Maar maak het jezelf niet te moeilijk, 1 ding zou al fantastisch zijn, en het gaat er om dat je het echt wil, dat is ook al wat!

En voel je niet schuldig - althans niet meer dan je zou moeten - jij kunt het ook niet helpen dat je meer dan gemiddeld psychosegevoelig bent en stemmen hoort die het je soms lastig maken...en dat je al die jaren tezeer gedempt was en daar over klaagde....

Je moeder geeft aan dat ze grenen heeft - respecteer die en probeer er rekening mee te houden. Probeer in gesprek met haar en eventueel via de psycholoog er eventueel meer over te weten komen.

Fijne jaarwisseling,

Groet Jim

Beantwoord door

Jim van Os

Vraag stellen?

Heb je zelf een vraag voor onze experts? Klik dan hier