Main content

Dit is de tweede blog van een reeks, waarin Anniek haar poging beschrijft om van al haar psychofarmaca af te komen. Ze heeft de medicatie jaren geleden gekregen vanwege een slaapstoornis, angststoornis en depressies.

Op mijn medicatie-dieptepunt gebruikte ik 20 mg citalopram, 75 mg clomipramine en 400 mg quetiapine. Met vallen en opstaan heb ik dat in de loop der jaren naar beneden gebracht tot 15 mg citalopram en 137,5 mg quetiapine: de startdosering van deze grondig voorbereide afbouwpoging.

In het verleden heb ik meerdere afbouwpogingen gedaan

Op eigen houtje ‘gewoon’ met alle pillen stoppen werd ‘m niet (ik weet het: heel dom. Maar hé, welke ggz-cliënt heeft deze beginnersfout nog niet gemaakt?!). Ook in overleg met de psychiater of met de huisarts lukte het tot nu toe niet om helemaal van de psychofarmaca af te komen. Tijd voor reflectie dus.

Bij de voorbereiding van mijn huidige poging heb ik geleerd van eerdere ervaringen én van die van anderen. Ook heb ik hard aan mijn gezondheid gewerkt. Ik durf wel te stellen dat ik nu op mijn best ben voorbereid om deze afbouwpoging aan te gaan.

Bij deze (wederom) een kijkje in mijn keuken.

Ik heb veel therapie gehad om stabieler te worden, waaronder traumaverwerking

Omdat de meeste zorginstellingen geen jarenlange zorg wilden bieden, ben ik vaak teruggegaan naar de huisarts voor een nieuwe doorverwijzing: ik was ervan overtuigd dat mijn leven prettiger zou worden als ik mijn zelfbeeld verder kon leren verbeteren.

Hoewel dat voelde als ‘therapie-shoppen’ en ik met veel intakes en wachttijden te maken heb gehad, ben ik toch blij dat ik het zo heb aangepakt. Gelukkig vertrouwde mijn huisarts op mijn ‘eigenwijsheid’: ze stond ervoor open mij opnieuw door te verwijzen.

Dankzij de therapieën is van de uiteenlopende diagnoses die ik in de loop der jaren heb verzameld niet veel meer over.

De meeste mensen hebben wel gehoord van het placebo-effect

Het feit dat iets werkt, alleen maar omdat je dénkt dat het werkt. Ongeveer een jaar geleden ontdekte ik hoe je dit ten goede voor jezelf kan gebruiken: ik vond een meditatieoefening¹ van schrijver Joe Dispenza.

Kort gezegd stelt hij je in zijn ochtendmeditatie de vraag hoe je jezelf wil zien in de toekomst. Hierna nodigt hij je uit om de emoties op te roepen die bij dat toekomstbeeld horen. Het hebben van die positieve emotie(s) én het vertrouwen in een rooskleurige toekomst, zorgen ervoor dat er in je lichaam daadwerkelijk meteen iets in beweging komt.

Voor mij was dit een echte eyeopener: hoe cool is dit!

Want als ik door negatieve gedachten over mezelf ernstige depressies kan krijgen, dan is het niet meer dan logisch dat ik van positieve gedachten over mezelf gezonder kan worden.

Ik verwacht nu niet dat ik minister-president of zo kan worden, maar de meditaties geven me het vertrouwen dat ik op een heel eenvoudige manier invloed kan uitoefenen op mijn eigen gezondheid. Zonder verdere zoektocht, zonder pilletjes of dure middeltjes, zonder eindeloze bezoeken aan de fysiotherapeut, zonder bijwerkingen. Iets wat ik mijn leven lang heb gemist.

Waar ik moeite had mijn mindfulness-oefeningen braaf te doen, zie ik er juist naar uit om weer te ‘mogen’ mediteren.

Ook heb ik mijn voedingspatroon onder de loep genomen

Anderhalf jaar geleden leerde ik intermittent fasting kennen. Ook ben ik toen zo goed als gestopt met het eten van geraffineerde suikers en eet ik een stuk minder voedsel dat hoog is in snelle koolhydraten.

De omschakeling was flink wennen, maar algauw was ik hartstikke blij met mijn aanpassingen. Zowel mijn prikkelbare darm als mijn puistjes zijn sindsdien zo goed als weg! Ook heb ik ontdekt dat ik makkelijker in slaap val als ik na het avondeten niks meer eet.

Dat ik baat heb bij dit voedingspatroon, betekent natuurlijk niet ik denk dat dit goed is voor iedereen. Maar het heeft mij in ieder geval geholpen om lichamelijk gezonder te worden. En dat kan weer helpen om mentaal gezonder te worden. Alle beetjes helpen!

In mijn volgende blog over afbouwen vertel ik meer over onttrekkingsverschijnselen en breng ik een ode aan de taperingstrip.


Anniek Lemmens-Meijer heeft sinds de puberteit geleden onder ernstige psychiatrische klachten. Rond haar 26e (2010) is langzaam maar zeker haar herstel op gang gekomen. Vanwege verergerende lichamelijke- en vermoeidheidsklachten doet ze nu een poging om geheel van haar psychofarmaca af te komen¹.

 * Om veilig af te bouwen heeft Anniek intensief contact met haar psychiater en huisarts.

¹ Joe Dispenzas meditatie-oefeningen zijn te vinden op iTunes (“Morning & Evening Meditations”). Na een oefening om bewust te worden van je lichaam begint de daadwerkelijke meditatie; een meditatie duurt iets meer dan 23 minuten. Ik moest wel wennen aan zijn manier van spreken.

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *