Main content

Verwarring voorkomen is niet altijd mogelijk en dus zijn er overal misverstanden. Overal waar mensen contact met elkaar hebben gaat er wel eens wat fout. Dan hebben we elkaar even niet goed begrepen.

Miscommunicatie, ruis op de lijn, een boodschap die anders wordt verstaan dan dat deze is verzonden.

“Ik dacht dat je bedoelde dat ik het zelf moest doen.”

“Nee, joh, ik ging er juist van uit dat je mijn hulp zou vragen!”

Let er maar eens op. Als iemand begint met de woorden “Ik ging er vanuit dat…” dan weet je dat je te maken hebt met een verwachting die er wél was, maar blijkbaar onuitgesproken bleef. Als de andere partij dan ook niet helder is geweest over een verwachting, dan kan het soms flink mis gaan.

Verwarring voorkomen lukt beter als je goed weet met wie je in gesprek bent. Leer elkaar kennen!

Een van de mooiste voorbeelden over verwachtingen vind ik dit youtubefilmpje van drie minuten, met een audio-opname van een Amerikaanse kapitein van een zeevloot. Deze kapitein heeft de verwachting dat de andere partij wel zal uitwijken, maar dat lijkt nog niet zo eenvoudig. Heel grappig!

Uiteindelijk komt het in de communicatie toch nog goed, is er over en weer helderheid en verandert de kapitein van gedachten én van koers. Bakzeil halen heet dat toch?

Hoe had deze verwarring voorkomen kunnen worden?

Om goed met elkaar in contact te zijn is het belangrijk om de boodschap helder te hebben en dus ook goed te weten wie je voor je hebt. Niet voor niets is een goede relatie tussen hulpverlener en cliënt heel belangrijk.

Hoe houd je zo’n behandelrelatie gezond en hoe kan je verwarring voorkomen? Juist ja. Verwachtingen uitspreken!

De link naar psychose is wellicht wat lastig te maken. Kan het ruis op de lijn zijn omdat je intern niet kan voldoen aan een eigen verwachtingen? Of aan verwachtingen van anderen?

Iemand kan ook verward raken als een taboe, trauma, of een vervelende gebeurtenis uit het verleden maar lang genoeg onuitgesproken blijft

Dergelijke situaties heten met een mooie term ‘transgenerationele overdracht’. Bij jezelf verwarring voorkomen blijkt dan nog ingewikkelder, omdat vooral de mensen in je omgeving iets niet communiceren, dat er (onbewust) wel is.

In de situatie dat iemand midden in een psychose zit,  is alles zo complex geworden dat er inhoudelijk niets valt op te lossen. Verwarring voorkomen is dan niet meer mogelijk. Op zo’n moment is het vooral belangrijk om weer rust en vertrouwen te krijgen. Zowel voor de persoon zelf, als de omgeving.

Psychose kan ook voortkomen uit eigen trauma. Dan heeft de verwarring te maken met een ingewikkeld verhaal dat je wilt vertellen, maar dat gewoon nog te complex is om uit te leggen.

Omstanders kunnen je niet meer volgen en dat geeft nog meer verwarring

Terug naar de normale situatie. Het omgekeerde van verwachtingen niet uitspreken is kleur bekennen. Verwarring voorkomen lukt dan door te laten zien dat je er bent, waar je staat en wat je wilt.

  • “Dit vind ik ervan!”
  • “Ik spreek bij deze de verwachting uit dat…”
  • “Mijn wens is om…”
  • Of omgekeerd:  “Bij deze wil ik aangeven dat ik niet wil dat…”

Als we dat allemaal wat vaker doen, waarbij we over en weer naar elkaar luisteren, dan kan dat een hoop verwarring en misverstanden voorkomen. Een mooie opening is naar andermans verwachtingen vragen. Dat kan namelijk altijd.


Jeroen Zwaal schrijft samen met Jeroen Kloet om de week een blog ‘Jer en Jer’. Hij is redacteur bij PsychoseNet en geeft met zijn bedrijf ‘De verbeelding van kracht’ onder andere workshops met de VR ‘de verwarde man’.

  • Deel deze pagina:

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *