Main content

Wat er bij onweer met me gebeurt is dat er ‘macht’ door mijn benen omhoog trekt en zich tot ’t almachtige optrekt” zegt Helen. “Bij deze ervaring ben ik eigenlijk wel benieuwd of anderen er van gehoord hebben…

Mijn ervaring met onweer is misschien de gekste ervaring die ik heb. Het gaat over dat de bliksem mij bereiken kan als ik ’s nachts alleen thuis ben. Wat er met me gebeurt is dat er ‘macht’ door mijn benen omhoog trekt en zich tot ’t almachtige optrekt.

Het houdt een paar seconden aan, en dan begint het weer opnieuw

Net zolang de onweer aanhoudt. Het gevoel van macht is zo overweldigend dat ik er compleet van onder de indruk ben. Ik kan het zelf niet stopzetten of beïnvloeden. Dit is het werk van moeder natuur. Het is wel mijn lievelingsweer en meestal doe ik de gordijnen een stuk open. Pas als het onweer nadert en vlak boven mijn huis is gebeurt het.

Mijn broer’s commentaar, dat ik blijkbaar van ver weg kon waarnemen, was: “wacht je wel met over het water lopen tot er genoeg ijs ligt?” Ik zei: “Da’s goed, afgesproken. De milieucrises eerst, en dan het vreten”.

Bij deze ervaring ben ik benieuwd of anderen er van gehoord hebben? Of dat ze zelf zo’n ervaring hebben?

Ik overdrijf misschien als ik zeg dat ik in een onweersnacht het hele elektriciteitsnetwerk heb platgelegd van hier tot en met Den Haag door een schakelaar uit te zetten. De volgende morgen was er een miljoenenschade aan prorail, gestrande reizigers en alles wat verder economisch geraakt werd. Waar het goed voor is? Ik heb een idee, ik heb geen idee. Het is nergens goed voor, volstrekt nutteloos, behalve de schoonheid van de ervaring zelf.

Mijn huis is een bijzonder geliefde plek voor imaginaire vrienden en geestverschijningen

Eerst krijg ik een indruk van iemand, bijvoorbeeld op televisie of ik heb een gesprek met iemand. Vervolgens blijft die indruk hangen en houdt iemand me nog even gezelschap. Echt gezellig met Mies, Annie M. G. Smidt of Ischa op de bank. Aya Tolla Khomeini was net zo goed welkom al was ik even niet thuis, hij kwam wel binnen, net als als alle anderen die op een manier indruk op me maken.

Televisie/radio gesprekken playback ik op hetzelfde moment na als ik daar toevallig zin in heb

Ik doe ik alsof ik onderdeel ben van het gesprek. Vier mensen nadoen die in discussie zijn kost me geen moeite, terwijl ik toch aardig ongeconcentreerd kan zijn. Ze verschijnen in mezelf of buiten mezelf, al is het zo dat tot nu toe alleen de levenden buiten me in de kamer geprojecteerd kunnen worden. De doden verschijnen altijd in mezelf.

Ik weet van tevoren niet wat Chiel Beelen te zeggen heeft (hij ook niet natuurlijk), maar als ik mijn mond open doe spreken we synchroon. Dijselbloem,  Mark Rutte, Bill Clinton, Dolly Parton, Kenny Rogers, Robin Williams, Maria Callas, Charlie Chaplin, nr. 14, het maakt echt niet uit wie je bent… Hier lijk je het eeuwige leven allang ontvangen te hebben.

Ik kan me verplaatsen in rechercheverhoren en arrestaties

Al herken ik de rechercheurs zelf niet, de criminelen wel wel die ze verhoren! Dat gebeurt niet binnenshuis gelukkig.


Helen Eikenaar heeft gewerkt als onderzoeker, projectmedewerker en ervaringsdeskundige gewerkt. ‘Als ik gek ben, wil ik niet gestoord worden’, ‘op blote voeten’ zijn voorbeelden van eerder verschenen publicaties van Helen i.s.m. Linda Kramer

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *