Main content

Mijn vrouw is al ruim 10 jaar onder behandeling van een psychiater en slikt Seroquel. Ze klaagt vaak over de bijwerkingen. Ze heeft het gevoel er niet helemaal bij te zijn. Het klopt dat ze niet altijd even helder is en ik begrijp dat ze dat niet fijn vindt. Maar nu wil ze zelfstandig gaan afbouwen. Haar psychiater heeft het ontraden. En ik zie enorm op tegen de gevolgen. Wat als ze weer psychotisch wordt? Wat kan ik voor haar doen of moet ik haar sowieso tegenhouden?

Voor de duidelijkheid: ik heb haar nooit psychotisch meegemaakt.

Jurgen (32), Alblasserdam

 


 

Iedere week behandelen we een dilemma van een lezer in ‘Wat zou jij doen?’ Kijk voor het dilemma van deze week op onze Facebookpagina en laat daar of hieronder jouw mening of advies achter. Zo helpen lezers elkaar!

Wil je zelf een vraag vraag voorleggen? Stuur je vraag naar redactie@psychosenet.nl.

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Wat ik hier allemaal lees verbaast mij geenszins.Ik slik valium.Deze werd te snel afgebouwd op angst-en stemming in Caritas Melle.Dit is een voorwaarde om beter aan je angst of trauma te werken.Ben dus op ontslag gegaan.Daarnaast neem ik al acht jaar 200mg Seroquel.Omdat ik te gespannen was.Dom van die arts.Begin met 25mg.En nog 30mg Mirtazapine.Jim van Os is een goede psychiater.Net zoals wij onze Dirk Dewachter hebben.Veel sterkte iedereen.Het kan anders.De patient moet meer centraal staan vind ik.

  2. Ik kreeg eerst van een andere psychiater 400mg en toen heeft een psychiater waarbij er een goede klik was verlaagd naar 200mg in het begin bij 400mg had ik last van rapid eye movement waarbij mijn ogen begonnen te roller en te draaien op en neer heen en weer ik werd er gek van, de eerste psychiater luisterde gewoon niet naar mijn klachten bij 200mg ging het een stuk beter en nu wil ik naar 150mg dus Ben benieuwd.

  3. Seroquel is mij voorgeschreven door een arts(direkt 200 mgXR).Hij zei dat ik een zwartkijker was en zeer nerveus was.De blunder die hij wel maakte was dat hij niet begon met een startdosis van bv 25 of 50 mgXR.En ik begrijp de reacties van jullie.Ken genoeg mensen die slechte ervaringen hebben gehad met dit vergif.Soms kan de arts niet anders maar dan enkel bij bipolaire of psychotische problemen.Tot hier mijn commentaar.Veel sterkte aan de mensen die hier ook neveneffecten en erge ontwenning gehad hebben

  4. Ik heb 30 jaar allerlei troep geslikt. Een paar jaar geleden ben ik gestopt met de seroquel 400 xr 2 x daags. Nu 3 jaar later heb ik ernstige slaapproblemen doordat mijn melatonine huishouding verstoord is door de jarenlange medicatie. Ik gebruik nu cbd olie en thc olie. Ik voel me wat beter, ik slaap iets beter en heb geen nachtmerries meer. Stop ajb zo snel mogelijk met die troep en ga je inlezen over bovenstaande. Succes ?

    1. Seroquel is niet zomaar een medicijn.Zo laag mogelijke dosis.Zit nu aan 200mg gewoon.Merk dat 100mg al beter is.Tot hopelijk niks meer.Toppunt.ik ben nooit psychotisch of bipolair geweest.Psych schreef dit 8 jaar geleden voor tegen overspanning en zwarte gedachten.Eerst die valium afbouwen daarna dit vergif.En neem nog Mirtazapine ook.Is minder zwaar maar ook mee opletten.Wordt dikwijls als off-label voorgeschreven bij slaapproblemen.Een beetje familie van Trazodon.

  5. Beste Jurgen, ik heb na een eerste psychose zes jaar seroquel geslikt, een jaar geen medicatie en ik slik na een tweede psychose nu ook alweer heel wat jaren seroquel. De eerste zes jaar was ik ook wat verdoofd in mijn reacties maar door mijn onervarenheid met de medicatie heb ik daar destijds niets aan gedaan. Achteraf gezien is dat erg jammer geweest. Na de tweede psychose heb ik diverse medicijnen voorgeschreven gekregen. Telkens met teveel bijwerkingen of gevaar voor mijn gezondheid zodat ik weer moest zoeken naar een ander medicijn. Uiteindelijk ben ik weer bij seroquel terecht gekomen. Eerst wilde ik daar niet aan beginnen omdat ik niet terug wilde naar dat verdoofde gevoel maar de psychiater heeft mij weten te overtuigen en stelde voor om een lagere dosering te proberen. Als ik me weer afgestompt zou gaan voelen zouden we ermee stoppen. Met de lagere dosering is het echter meteen goed gegaan en ik voel mij veel helderder. Eenmaal per jaar wordt nu nog de spiegel in mijn bloed gecheckt maar in de beginperiode is dat veel vaker geweest.
    Ik had vertrouwen in de deskundigheid van de psychiater en we hebben steeds goed overleg gehad over hoe ik mij voelde. Een psychose meemaken is een zeer angstige ervaring. Gelukkig weet ik zelf inmiddels zoveel signalen die voortekenen zijn van een psychose dat ik de angst voor nog een psychose heb kunnen loslaten. Voor jou en je vrouw is het ook belangrijk goed te weten wat juist bij haar de voortekenen van een psychose kunnen zijn. Kan zij dat nog terughalen van haar psychose? Ik ga ten eerste slechter slapen, eten en ik kan me minder goed concentreren. Ik raak oververmoeid en steeds sneller geïrriteerd. Een stap verder valt het me op dat er opeens heel veel toevalligheden zijn. Daarna lijken mijn gedachten niet meer te stoppen, krijg ik een soort wattengevoel in mijn hoofd en krijg ik een draaierig gevoel in mijn maag. Er komt dan ook steeds minder uit mijn handen. Dat is het moment om in te grijpen en contact op te nemen met de psychiater. Een fase verder kan ik angstig worden van prikkels die binnenkomen via tv, radio of de krant of de gedachten die ik heb. Dan ga ik ook verbanden leggen die niet meteen voor de hand liggen. Dat is echt de hoogste tijd om de dosering van de medicatie op te hogen, natuurlijk in overleg met de psychiater. Als er adequaat wordt gehandeld hoeft het dan ook niet meer uit de hand te lopen en tot een opname te komen. Dan kan een periode van rust genoeg zijn om weer te herstellen. Houd er wel rekening mee dat je met een geschiedenis van een psychose altijd vinger aan de pols dient te houden hoe het gaat, bij stressvolle periodes, maar ook als het lijkt of alles heel voorspoedig gaat en je weer veel energie hebt kan dit onverwacht een begin zijn van een manische periode die kan overgaan in psychose. Juist daarom is het zo belangrijk om goed te weten welke signalen je in de gaten moet houden en dit bespreekbaar te houden.
    Ik raad je, net als Clara aan de wens van je vrouw weer ter sprake brengen bij de psychiater en tevens te kijken naar de spiegel in het bloed.

  6. Steun uw vrouw in haar keuze.
    Ze kent zichzelf beter dan welke psychiater dan ook.
    En jij kent ze niet,
    jij kent een door antipsychotica verlamd mens.

  7. Beste Jurgen, ik weet uit de praktijk dat er verschillend wordt omgegaan door psychiaters met de wens van mensen medicatie te minderen of te stoppen. Ik lees dat je vrouw zelfstandig wil gaan afbouwen en vraag me af of dit het gevolg is van hoe haar psychiater op haar wens heeft gereageerd?
    Ik weet ook uit de praktijk dat het niet goed te voorspellen is hoe mensen gaan reageren op afbouw maar dat de kans op ontregeling in elk geval kleiner is als de afbouw geleidelijk gebeurt. En kan me voorstellen dat begeleiding jullie allebei zou steunen en een veiliger gevoel zou geven.Er kan dan eerder worden bijgestuurd en bij veranderingen kan samen worden bepaald of het een wenselijke en te verwachten ontwikkeling is(bijvoorbeeld dat gevoelens intenser worden), of dat er iets anders aan de hand is.
    Ik zou er dus samen voor gaan dat de wens van je vrouw weer op tafel komt bij haar behandelaar en wat hij/zij daarin kan bieden. Als jullie de indruk hebben dat jullie er niet goed uit gaan komen zou een ervaringsdeskundige(in de buurt?) kunnen helpen bij meer begrip. Of anders een second opinion.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *