Antwoord
Dag H.,
Dank voor het bericht. Dat is goed balen, na vijf jaar stabiliteit. Ik kan me voorstellen dat je er enorm van schrikt en je je afvraagt waarom meer medicatie wél zou moeten werken terwijl dat eerder bij een lagere dosering al het geval was. Je was immers weer ‘in balans’.
Misschien helpt deze manier van kijken. De meeste psychische klachten kun je het best opvatten als iets dat meebeweegt op de wip-wap met aan de ene kant je draagkracht en de andere kant je draaglast. Het is een metafoor hè, niemand weet of het zo werkt. Maar het helpt wel om er zo naar te kijken om te zien wat je kunt doen. En een andere analogie is dit van sporters. Arjan Robben wist prima dat zijn hamstrings zijn zwakke plek waren. Soms wist hij ook gewoonweg niet waarom ze opspeelden. Maar als het zo was, wist hij na een aantal jaar wel altijd wat hij moest doen of laten om het in ieder geval niet erger te laten worden.
Wat ik bedoel te zeggen is het volgende. Als psychische klachten vaak een chronisch heen en weer bewegend karakter hebben – en dat hebben de meeste, veel mensen raken nooit helemaal van hun klachten af en dat hoeft ook niet om een goed leven te kunnen leiden – en dat dat samenhangt met wat ik net zei dan heb je twee knoppen om aan te draaien.
- De draaglast. Wat is er op dit moment allemaal te zwaar/te veel? En wat zou je kunnen overdragen aan iemand anders? Ik denk aan werk, kinderen, relatie, slapen, lichamelijke aandoeningen. Wat is haalbaar voor jezelf, met hulp van vrienden, familie?
- De draagkracht. Heb je eerder psychotherapie gehad voor dwangklachten? Met name dan de exposure met responspreventie, de vorm van psychotherapie met het meeste effect? Zo niet: dan is dat zeker een optie. Heb je weleens gesproken met andere mensen met dwang? Hoe doen zij dat in zo’n periode? Wat hebben ze gevonden dat werkt voor ze, wat niet? Je kunt altijd eens contact zoeken met de ADF stichting. Ze hebben een lotgenotenafdeling. Dan bedoel ik niet om het er samen eens over te hebben hoe erg het wel niet is, OCD, maar om ervaringen uit te wisselen. Heb je erover gelezen? ‘Vals Alarm‘, ‘Het Duiveltje van de Geest‘?
Dan de medicatie. Het is zeker een optie denk ik, en dat zullen de meeste psychiaters zeggen in Nederland. Met de kostprijs wellicht van meer van de gebruikelijke bijwerkingen: de seksuele bijwerkingen, vermoeidheid, slechter slapen. Daarbij is het wel zo dat we niet goed weten of een hogere dosering beter werkt. Als je kijkt naar de onderzoeken tot zeg 5-10 jaar geleden zeiden ze allemaal: bij dwang heb je een hogere dosering nodig dan bij andere klachten.
Maar het kan ook zijn, daar is nu wat onderzoek naar, dat je bij dwang langer op het effect van de medicatie moet wachten. En wat gebeurt er in de tussentijd normaal gezien als er nog geen effect is? Dan wordt de dosering verhoogd. Dus ging het al die tijd niet om de dosering, maar om geduld. Maar dat is dan de situatie als je start met medicatie, en dat is niet jouw situatie.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Kijk waar je invloed op kunt uitoefenen: draagkracht of draaglast. En probeer een verhoging van medicatie als andere dingen niet haalbaar zijn of niet werken. Kijk het eens een week of 4-6 aan. Werkt het goed? Ga dan 6 maanden door en verlaag dan weer. Kijk in de tussentijd wat je kunt doen aan die dingen die ik noemde als je weer wat beter in je vel zit. Het betekent niet dat je voor altijd aan een hogere dosering vastzit.
Groet en sterkte,
Thijs
Disclaimer
Bespreek eventuele verandering van medicatie of andere aspecten van je behandeling altijd eerst met je voorschrijvende arts
Ga niet alleen dingen zitten veranderen, dat is niet de bedoeling van de adviezen van de experts van PsychoseNet. Bedenk je dat de adviezen van experts altijd van algemene aard zijn – je kunt ze niet zonder meer op jezelf van toepassing achten, dat kan pas na overleg met je behandelaar of huisarts. Onze expert heeft je immers niet persoonlijk onderzocht.
Beantwoord door: Thijs van Oeffelt op 24 september 2026
