Veel gezochte termen

De PsychoseNet Kennisbank

Beantwoord door

Auteur

expert avatar

Jim van Os is een herstelgerichte psychiater, hoogleraar psychiatrische epidemiologie en Voorzitter Divisie Hersenen, UMC Utrecht. Hij werkt op het raakvlak van ‘harde’ breinwetenschap, gezondheidszorgonderzoek, kunst en subjectieve ervaringen van mensen met ‘lived experience’ in de GGZ. Jim is ook familielid van mensen met psychosegevoeligheid.

Blijft huisarts verantwoordelijk voor acute psychiatrische zorg?

Vraag

Is het gebruikelijk dat – tot het moment dat er een behandelingsovereenkomst is tussen patiënt en psychiater – de huisarts nog verantwoordelijk is voor eventuele acute psychiatrische zorg?

Als een psychiater in de intakefase behandelverslagen van psychologen wil inzien omdat het hem helpt een beter beeld te krijgen, wat zegt dat? Ik heb al aangegeven dat ik dit nooit eerder heb hoeven doen, en objectiviteit voor mij belangrijk is.

Feedback is gegeven, toch voel ik me niet gezien en serieus genomen aangezien daarop niet wordt ingegaan.

Antwoord

Hey S., dank voor je vraag!

Op je eerste vraag: klopt – tot het moment dat er een formele behandelingsovereenkomst ligt tussen jou en de psychiater – blijft je huisarts de hoofdverantwoordelijke voor acute psychatrische zorg. Bij een crisis bel je dus de huisarts of huisartsenpost. Bij suïcidale gedachten: 113 is 24/7 bereikbaar (0800-0113).

Dan je tweede vraag… Ik begrijp dat het kan voelen als wantrouwen, maar laat me een ander perspectief aanbieden. Dat een psychiater verslagen van eerdere behandelaren wil inzien is heel gebruikelijk, en het hoort bij zorgvuldig werken. Objectiviteit betekent niet ‘blanco’ beginnen – juist door context en voorgeschiedenis erbij te halen kan iemand een vollediger beeld vormen en dingen zien die je zelf misschien niet meer opmerkt. Een arts die niets wil weten van wat eerder is geprobeerd, mist eigenlijk informatie die belangrijk is om jou goed te helpen. Dat is ook hoe een huisarts in je dossier kijkt voordat die iets voorschrijft – geen wantrouwen, gewoon basisvakwerk.

Dat gezegd: jij gaat over je gegevens. Je mag nee zeggen, of selectief delen. Dan moet de psychiater het zonder die info doen en dat heeft mogelijk gevolgen voor ’t startpunt van behandeling. Mijn voorstel: in plaats van strijd over het principe (‘ik wil dit niet’) zou je het gesprek anders kunnen openen – ‘wat zoek je precies in die verslagen, wat helpt ’t jou en welke delen vind ik wel en welke niet om te delen’. Dat geeft jou regie en houdt de relatie open. En over het gevoel van niet gehoord worden: bespreek dat expliciet. Een psychiater die op zoiets niet ingaat is niet de juiste match – maar geef hem/haar wel die kans.

Succes!

Greetz Jim

Beantwoord door: Jim van Os op 6 mei 2026

Gerelateerd

Meer over

Behandeling

Lees ook