Main content

Vraag

Mijn zoon is enkele weken opgenomen geweest na een eerste en intense psychose in een HIC i.v.m. verslaving weed en na harddrugsgebruik. Uiteindelijk ontslagen uit HIC vanwege het niet naleven van regels en therapie en geen inname medicatie. Uiteindelijk is hij op eigen kracht een beetje erg gekomen, gebruikt niet meer, werkt weer en sport drie keer per week.

Toch merk ik dat hij volgens mij nog steeds worstelt met een zeer onrustig hoofd, dat zich uit in zeer filosofische wetenschappelijke gespreksonderwerpen waar niemand een touw aan kan vastknopen… Ik merk dat de omgeving te prikkelend voor hem wordt en dat mensen teveel van hem verwachten… Hij gaf aan dat hij graag in een soort van kliniek-therapie-hulpverleningstraject zou willen komen, maar wij weten niet waar naar toe te gaan.

Hij gaf aan dat de onrust in zijn hoofd en de vele ideeën en gedachten hem erg onrustig maken en doen verlangen naar een +middel- weed oid+ om te kunnen relaxen, maar dat hij dit tot nu toe niet heeft gedaan.

 

Antwoord

Als ik zou moeten gokken op het beeld dat je beschrijft zou er sprake kunnen zijn van een onderliggende bipolaire stemmingsgevoeligheid.

Als dit het geval is zit er maar één ding op: accepteren, het beest leren kennen en er mee om leren leven. Mensen die dit ook hebben gedaan kunnen hem er over adviseren (ervaringsdeskundigen).

Laat dit je zoon weten en als ie mij iets wil vragen hierover sta ik hem graag te woord.

Als hij het in de middelen wil zoeken: gaat hem niet worden, vrees ik. Kunnen mensen die hiermee hebben geworsteld hem ook vertellen.

Kortom: hij is niet de enige. Velen hebben dit meegemaakt en hun weg er in gevonden. Naar hen luisteren kan helpen.

Hope this helps!

Greetz Jim

Beantwoord door: Jim van Os op 1 juli 2019
  • Deel deze pagina: