Main content

Vraag

Waar mijn partner in mijn psychose meegaand was, werd mijn schoonmoeder echt boos op mij en heeft ze geprobeerd sterk tegen me in te gaan op meerdere gelegenheden. Ik was niet mals, maar zij ook niet.

Ze wil eigenlijk met me hierover praten maar het grijpt me naar de keel. Wat wil ze van me? Ik had een psychose en zij begrijpt niet dat ik dat niet inzag en heeft daar een sterk oordeel over. Ik heb niet het idee dat excuses aanbieden helpt. Ze wil graag dat ik toegeef dat ik in een psychose zat en dat toen al wist, maar ik was er echt van overtuigd dat ik helderziend was en dus ook geen gevaar voor mijn omgeving of voor mijn kinderen. Dat was hetgeen ze me probeerden aan te wrijven.

Maar ik zou mijn kinderen echt nooit wat aandoen. Ik ben niet eens boos geworden in mijn psychose. Ik was lacherig om ze gerust te stellen, maar dat viel niet goed omdat mijn beeld van de werkelijkheid sterk afweek van die van pappa. Dus ik was raar.

Maar ik hield wel van ze. Ik ben het er nog steeds niet mee eens dat ik gezien werd als gevaarlijk.

Hoe kan ik hier normaal over praten?

Antwoord

Wat een ellende - uit de psychose komen en dan de relationele consequenties nog moeten gaan managen ook....

Het zou denk ik helpen als je schoonmoeder niet direct met jou, maar eerst met iemand anders praat die haar kan vertellen over psychose en 'gevaar' en andere zaken.

Als je psychose niet begrijpt, begrijp je ook niet wat mensen zeiden of deden in een psychose. Dus als je schoonmoeder niet goed op de hoogte is, moet jij haar dat dan uit gaan leggen?

Schoonmoeder-relaties zijn sowieso ingewikkeld, dus dat zal ongetwijfeld in de psychose ook naar voren komen. Dus of jullie met zijn tweetjes nu hierover moeten gaan praten direct weet ik niet - het is best wel dynamisch complex allemaal.

Aan de andere kant is het wel iets waarvan je zou willen dat het weer in goede banen wordt geleid - op termijn.

Je schoonmoeder is meer dan welkom om contact op te nemen met ons bij PsychoseNet en het online spreekuur voor advies en psycho-educatie. Wellicht is dat een goed begin en kan ze wat perspectief krijgen eerst? Misschien kan je man dat suggereren?

Je zou, als het allemaal te lastig wordt, ook kunnen voorstellen dat ze een keer meekomt als je je ggz-professional gaat bezoeken. Die kan dan het gesprek faciliteren en begeleiden in ingrijpen cq. uitleggen waar nodig....

In ieder geval heel veel sterkte, goed dat je zo voorkomend bent naar alles en iedereen!

Groet Jim

Beantwoord door: jim van Os op 21 augustus 2019
  • Deel deze pagina: