Main content

Vraag

Mijn vriendin heeft een aantal jaren geleden een psychose gehad en het ging een poosje heel goed met haar door gebruik van antidepressiva, maar nu ze hier zelf acuut mee gestopt is zit ze weer in een psychose en blokkeert ze alle contact, met haar ouders, met ons (haar vriendinnen) zowel telefonisch als op app. Ook zijn we al bij haar langs geweest maar ze doet niet open. Wel is ze nog een aantal keren per dag op haar app online, alleen opent ze de berichtjes niet en als ze dit wel doet antwoord ze niet.

Wij willen geen van alle dat dit verkeerd afloopt, dus wat zouden we kunnen doen om toch contact met haar te krijgen?

Antwoord

Dank je voor je vraag.

In deze situatie is op zoek gaan naar een en/en oplossing noodzakelijk.

De grens van geen contact willen respecteren en wel iets doen om medeverantwoordelijk te zijn om erger te voorkomen.

Dan helpt het om het afgrenzen van contact te zien vanuit haar perspectief. Dat ze dit nodig heeft en hierin eigen regie wil voeren. Dus hoe meer je met meer mensen hier tegen in gaat hoe verder jullie van elkaar verwijderd raken en hoe meer ze het contact zal afhouden.

Samen met een professional dit aangaan lijkt me verstandig. Dan heb je als naaste vooral een signalerende functie (ga feiten verzamelen om de ernst duidelijk te maken, mocht je het gevoel hebben dat de GGZ de zorgen niet serieus neemt) en deel je je verantwoordelijkheid en je gevoel van machteloosheid.

Met een open houding vragen wat ze wel nodig heeft, wie van al jullie betrokkenen het contactpersoon mag zijn? Dat geeft al wat rust wellicht. Het is heel lastig om de juiste dynamiek te vinden. Zorg hebben, zorg delen en de zorg (lees spanning en druk) niet nog groter maken voor je vriendin is heel moeilijk. Ook de balans tussen eigen regie en uiteindelijk wel in moeten grijpen en de verantwoordelijkheid over moeten nemen is lastig. Mijn ervaring: je laten leiden door angst vergroot de angst. En voor iemand in psychose is deze voelbaar.

Dus wat is de gewenste situatie? Probeer dat met elkaar voor ogen te krijgen. Het liefst mét haar. Als dat nog niet mogelijk is, voer dan dit gesprek nog een keer wanneer ze dit wel kan. Hoe kan je met elkaar toe werken naar de gewenste situatie? Wie doet wat? (je vriendin zelf vooral, naasten, familie, professionals, politie) Wanneer iedereen een stukje verantwoordelijkheid draagt is het wellicht bij te draaien. Zo niet, dan zal het een harde les zijn. Dan gaat het mis en dan kan je er hopelijk later met elkaar op terugblikken hoe je een volgende keer de schade beperkt kan houden met bijvoorbeeld een crisiskaart of een WRAP-cursus. Ook hierin staat dan de eigen regie centraal. Iemand zoals ik had meerdere psychotische valpartijen nodig voor ik die eigenwijsheid kon combineren met hulpvragen en samen koers bepalen. En dat is niet raar. Als alles misgaat terwijl je zelf achter het stuur zit, dan is dat stuur wellicht je laatste houvast, die geef je niet zomaar uit handen.

Moed en geduld gewenst en hopelijk vinden jullie een modus die aansluit bij wat ze nodig heeft. Wellicht is een berichtje met dagelijks 'ik denk aan je, liefs' al heel veel om te mogen krijgen.

Tot slot, bedenk ook dat je als naasten weinig verkeerd kan doen, in zo'n crisis is er nooit een standaard oplossing. Pas achteraf worden dingen helder. Dus vertrouw op je intuïtie en werk vooral samen met elkaar met de beste intentie. En zorg dat professionals aansluiten (GGZ, huisarts, politie wijkagent of een eerdere hulpverlener), dat is hun werk en daar zijn ze voor. Meer kan je met elkaar niet doen en dat is al heel veel wat jullie doen!

Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 13 juni 2019
  • Deel deze pagina: