Antwoord
Beste L.,
Wat je beschrijft is heel ingrijpend, juist omdat het niet om één incident gaat maar om een terugkerend patroon. Wanneer je keer op keer buiten beeld valt, terwijl jij wel het aanspreekpunt of de coördinator bent, dan raakt dat niet alleen de praktische samenwerking, maar ook je gevoel van jouw plek, functie en invloed.
Ik zou dit niet koppelen aan hoogbegaafdheid als kenmerk. Daar is geen goede wetenschappelijke basis voor. Onderzoek laat ook niet zien dat mensen met hoogbegaafdheid per definitie sociaal of emotioneel minder goed functioneren. Wel weten we dat mensen elkaar geregeld verkeerd inschatten, en dat onduidelijkheid over rollen, verwachtingen en communicatie makkelijk maakt dat iemand over het hoofd wordt gezien zonder dat daar opzet achter zit.
De kernvraag is daarom waarschijnlijk niet: “Is er iets in mij dat onzichtbaar maakt?” maar eerder: “Hoe ontstaat in deze situaties dat mijn rol of aanwezigheid niet duidelijk genoeg meeweegt?”
Soms zit dat in te impliciet communiceren, soms in een groep die niet zo goed is in afstemmen, en soms in een context waarin verantwoordelijkheden en communicatieregels onvoldoende helder zijn.
Wat meestal helpt, is je rol explicieter benoemen dan voor jou vanzelfsprekend voelt, verwachtingen eerder uitspreken, en ook eerlijk kijken of je je in een omgeving bevindt waar mensen zorgvuldig genoeg samenwerken. Want niet alles wat jou overkomt, zegt iets over jou.
Hoop dat dit helpt.
Hartelijke groet,
Larinda Bok
Beantwoord door: Larinda Bok op 25 april 2026
