Main content

Rouw ervaren of in een rouwfase zitten is een abstract iets. Pien probeert onder woorden te brengen hoe ze haar rouw ervaart en hoe verschillend de vormen van rouw voor haar zijn.

Al eerder schreef ik over verlies na psychose. Hier hoort een bepaalde rouwfase bij. Ik merk dat dit iets is wat weinig erkend is. Dit verlies ervaar ik, maar de rouwfase is iets abstracts en weinig beschreven. Ik vond weinig begeleiding en specifiek rouwbegeleiding in deze fase. Ook was er weinig herkenning uit mijn omgeving.

Onlangs overleed mijn vader. De rouw die hierbij komt kijken is duidelijk

Deze vorm van rouw is meer zichtbaar. Geestelijk en lichamelijk ervaar ik dingen die uitgebreid zijn beschreven. Mijn omgeving reageert meteen. Ik val in een gat van de activiteiten die ik deed, heb weinig energie. Ik wil graag weer activiteiten ondernemen, maar dit lukt niet.

Bij rouw komen allerlei ervaringen om de hoek kijken

Mensen ervaren ontkenning, boosheid, verdriet bijvoorbeeld. Lichamelijk kunnen er ook veel klachen zijn: gespannen spieren, minder trek, minder concentratie, snel moe, minder goed slapen, hoofdpijn, onrust.

Rouw ervaren is voor mij een spirituele tweestrijd

Aan de ene kant helpt spiritualiteit met het verwerken en rouwen. Voor mij is er een angst om door te slaan. Hoewel ik graag voelde dat de geest van mijn vader nog in de buurt was, durfde ik mij niet teveel over te geven aan deze gedachtes. Tijdens mijn psychoses ben ik hierin eerder volledig doorgeslagen. Spiritualiteit biedt mij geen houvast.

Hoe verder? Ik ga proberen activiteiten weer op te pakken zoals sporten

Misschien een GGZ-activiteit die laagdrempelig is, zoals creatief bezig zijn. Ik was in rouw omtrent mijn ‘vorige leven’ vóór de psychoses. Nu komt de rouw erbij voor mijn vader. Ik merk dat dit mij ongeloofelijk zwaar valt en ik hoop dat ik al het verdriet te boven kom.


Pien (pseudoniem) is in herstel na een aantal achtereenvolgende en zware psychoses twee jaar geleden. Ze zoekt naar manieren van verwerking, zingeving, omgaan met angsten en angstige situaties.

Meer informatie:

Fotocredits: Tim Geers
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hallo Pien,

    Ook ik heb te maken met dubbele rouw. Drie jaar geleden kreeg ik een forse psychose en werd duidelijk dat ik al 45 jaar leed aan een bipolaire stemmingsgevoeligheid.
    Een half jaar daarna kwam mijn man plotseling te overlijden.

    Ook ik heb nu klachten. Mijn verdriet en mijn boosheid over vele dingen die ik kwijt ben maken me onrustig, gespannen spieren etc etc. Daar komt nog bij dat mijn boosheid ook mijn hulpverleners uit die tijd betreffen, die de psychose helemaal gemist hebben. Ze vonden mijn vreemde gedrag allemaal passen bij de diagnose persoonlijkheidsstoornis, waar ze steeds maar op voortborduurden. Mijn man stuitte op een muur als hij belde. Nee, alles was mijn verantwoordelijkheid en ik moest zelf bellen als het niet goed ging. Natuurlijk deed ik dat niet. Mijn wanen gingen juist over de hulpverlening die complotten bedachten tegen mij. Dingen zijn dus finaal uit de hand gelopen. Tja, ga daar maar eens met hun collega’s over in gesprek…. Moeilijk, moeilijk.

    Nu ben ik naar een psychosomatische fysiotherapeut gegaan. Een heel andere aanpak. Bij het tweede gesprek kreeg ik een boekje van hem. Te leen. Vingerafdruk van verdriet door Manu Keirse. Bij de derde bladzij brak ik. Ik kon niet meer ophouden met huilen. Het gaat over rouw bij van alles wat je kunt verliezen en ik vind het zeer de moeite waard. Ook dat je je pijn niet alleen moet proberen te dragen. Dat is veel te zwaar.

    Heel veel sterkte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *