Fotocredits: Pixabay; Hasselqvist
Hoofdstuk 13
Een rit over de mistige Afsluitdijk, met een roombotertulband op de passagiersstoel, een klein gebaar dat meer zei dan woorden. Dit weekend kwam de psychiater van de overleden zoon van Miriam een bezoek brengen, een ontmoeting in Harlingen. Hun ontmoeting in de veiligheid van haar huis bood een moment van rust en verbinding, te midden van hun gedeelde zoektocht.
Lees eerdere hoofdstukken van Miriam hier!
Het bezoek aan harlingen
Het miezerde. Met zorg legde hij de doos met roombotertulband op de passagiersstoel. Hij zou haar vertellen dat hij die ochtend vroeg naar de buurtbakker was geweest om deze specialiteit, samen met croissants en brood voor het weekend, op te halen. Hij zou het inzien van de dossiers uitstellen. Om er echt in te duiken was zinloos. Hij wist er als psychiater alles van en het bracht niemand verder. Het gesprek daarover wellicht na een kopje koffie met een stukje cake pas aangaan nadat zij het initiatief ertoe had genomen.
Dit weekend was voor zijn oude vrienden de jaarlijkse gelegenheid om elkaar weer eens te treffen. Een van hen had een vakantiehuis in een dorp vlak bij Harlingen. Hij kon zijn bezoek aan haar eenvoudig combineren en daar had hij goede zin in. Tevens een mogelijkheid om te zien hoe ze woonde. Hij was wel nieuwsgierig. Nooit gebrek aan gespreksstof met haar, verhalen waren er genoeg. Hij zou het bezoek zo licht mogelijk proberen te houden. En hoopvol vertrekken. Een talent dat hij hoog had zitten en cultiveerde.
Het zou wel jammer zijn als het hele weekend zou verregenen. Wat in Amsterdam begon met een lichte nevel ontwikkelde zich onderweg tot regen en tegen de tijd dat hij de Afsluitdijk naderde, hing er een dichte mist. Hij zette de ruitenwissers op hoog. Een straffe wind joeg de druppels over de voorruit toen hij Harlingen binnenreed.
In afwachting van het bezoek
Toen ze ’s morgens beneden kwam, huiverde ze. Ze zette de verwarming op twintig graden. Zijn mailtje over zijn aangekondigde bezoek had haar aangenaam verrast, maar ook enigszins van haar stuk gebracht omdat ze niet zelf op dit idee was gekomen. Het had haar tot actie aangespoord omdat ze zich verplicht voelde zich te moeten voorbereiden op zijn komst.
Ze keek om zich heen. Het zag er op het eerste gezicht opgeruimd uit. Zenuwachtig was ze meer over hoe hij zou reageren op de berg dossiermappen op het bed in de logeerkamer. En niet vergeten aandacht te vragen voor de teksten bij de gele papiertjes.
De rit over de Afsluitdijk
Het rijden over de Afsluitdijk was saai in die mist en ze had hem het gevoel gegund dat ze zelf altijd had als ze met helder weer over de dijk reed. De nuances van tinten grijs en groen, wolken met blauwe strepen, aquamarijn en ceruleumblauw.
De wijdte, vogels op het water en daarboven gekrijs van meeuwen achter de vissersboten. Reigers op de dijk, schapen met lammeren. In de verte het vaste land, maar nog nét even niet. Thuiskomen over de dijk met een open blik en ruimer zicht. Na zijn bezoek zou ze bevrijd zijn van illusies. Ze ging hem welkom heten. Spinsels die door haar hersenen raasden zou ze hem vertellen. Hij zou haar helpen alle spinnenwebben op te ruimen. Voorlopig.
Hier was ze veilig
“Kom binnen…, wat een kloteweer…. je bent er..” Ze omhelsde hem, het voelde onwennig. Zijn aanwezigheid in haar persoonlijke sfeer was precies zo onwennig. Ze realiseerde zich dat ze nog nooit bij hem thuis was geweest. Hoezo dacht ze daaraan? Hier was ze veilig, gevlucht voor de chaos in Amsterdam en de angst de controle te verliezen. Ze hoopte haar verleden tot een zinnig verhaal te maken. Ze was onderweg. En dit keer niet alleen. Hij liep met haar mee.
Boven lagen de dossiers, die verhelderden veel maar niet alles. Daarom was hij hier, toch? Ze nam zijn jas aan en de roombotertulband. “Welkom in mijn nieuwe huis”, zei ze. Opgelucht en blij dat hij goed was aangekomen. En op tijd.
Zelfportret van Miriam
Een moeder (Miriam) ontmoet een aantal jaren na de dood van haar zoon de psychiater die een korte periode de behandelaar van haar zoon was. Hun gedeelde verdriet over het verlies verbindt hun bij hun zoektocht naar de waarheid. De vriendschap werkt helend voor beiden. Met ups en downs.
Meer lezen van Miriam?
Meer lezen over Verlies en/of Rouw?
- Steunpunt Verlies – Hulp en advies bij rouw en verlies
- Het herstelproces van een moeder na het verlies van haar zoon
- Tussen hemel en aarde – Shared Death Experience (SDE)
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ontvang jij de PsychoseNet nieuwsbrief al?
Meld je aan en ontvang iedere week de nieuwe blogs en interessante items in je inbox.
Geef een reactie