Main content

Vraag

Beste Jim,

Ik heb een heel ingewikkelde ziektegeschiedenis waarbij zowel de diagnose bipolaire stoornis als borderline persoonlijkheidsstoornis ooit gesteld zijn. Nooit naast elkaar eigenlijk.

Bipolaire stoornis is in 2005 gesteld na een vreselijke opleving van angst (heb een moeilijke jeugd gehad) waarbij ik zeer onrustig werd. Ik kreeg alle mogelijke medicijnen, drie stabiliserende dingen naast elkaar en van alles erbij. Mijn angsten gingen niet over en mijn nare gevoelens (meer emotionele pijn dan echt een depressie) werden er niet minder van. Wel is in de loop van de jaren nooit iets van bipolariteit geconstateerd.

In een latere periode heb ik eenmaal een niet-gevaarlijke overdosis medicatie genomen met als doel opgenomen te worden. Ik was wanhopig en heel angstig. Destijds is de diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis gesteld. Meeste behandelingen werkten niet, alleen bij EMDR heb ik baat gehad.

Ik twijfel of de diagnosen wel kloppen en vraag me af of ik dit nog eens moet laten uitzoeken. Toentertijd twijfelde de studentenpsycholoog of er sprake is van een ernstige psychiatrische stoornis. Zij zag vooral veel emotionele pijn als gevolg van emotionele verwaarlozing.

Klachten die ik nu heb zijn angsten, boosheid, veel ruzie met mijn partner, veel huilen en soms slaapproblemen. Momenteel slik ik alleen nog een antidepressivum (lage dosis).

Is het toch mogelijk dat ik een bipolaire stoornis heb?

 

 

Antwoord

Beste V.,

Dank voor je vraag en je verhaal, indrukwekkende geschiedenis en mooi verwoord....

Maar.... met alle respect: je vragen tonen aan dat je volledig op het verkeerde spoor bent gebracht.

Je lijkt ervan uit te gaan dat diagnosen als 'borderline', 'bipolair', 'OCD', 'GAD', 'Paniek', etc. objectieve stoornissen zijn in de zin van dat je het kunt hebben of niet en dat het belangrijk is om vast te stellen wat precies de diagnose is.

Helaas schiet je hier niets mee op, simpelweg omdat het zo niet werkt in de natuur!

De simpele werkelijkheid is dat ieder mens op zijn geheel eigen manier psychisch kan lijden.

Hoe psychisch lijden eruit ziet verschilt heel erg van persoon tot persoon (de een heeft angst, de ander somberheid, de ander is hypomaan, weer een ander hoort stemmen en weer een ander is instabiel in relaties en zelfbeeld, en anderen hebben weer allerlei combinaties van deze dingen).

Maar ook: hoe psychisch lijden eruit ziet verschilt binnen de persoon over de tijd: van angst, naar depressie naar een beetje manie naar paranoia naar stemmen naar instabiel zelfbeeld en alle mogelijke combinaties daarvan.

Met andere woorden: het psychisch lijden van mensen stoort zich niet erg aan de hokjes van de DSM. Mensen passen niet goed in die hokjes, gaan van het ene naar het andere hokje en krijgen zo de ene verwarring na de andere.

Ook de behandelingen storen zich niet aan de hokjes: psychotherapie en medicatie wordt dwars door alle hokjes heen gebruikt, afhankelijk van wat de persoon nodig heeft, onafhankelijk van wat de diagnose is.

Dus je vraag moet niet zijn: heb ik een bipolaire stoornis? In plaats daarvan moet je vraag zijn: hoe ziet mijn persoonlijke psychisch lijden er precies uit en hoe varieert het over de tijd? En waar heb ik eigenlijk het meeste last van? En welke talenten en weerbaarheid kan ik daar tegenover stellen? En wat betekent dat allemaal voor de doelen die ik in het leven wil bereiken? En wat voor hulp heb ik dan nodig?

Zo zou ik je vraag beantwoorden! Heel irritant wellicht, maar toch nuttig volgens mij.

In het filmpje 'DSM-diagnosen van psychose' probeer ik het nader uit te leggen (gaat over psychosegevoeligheid maar geldt voor de hele psychiatrische diagnostiek).

Greetz Jim

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 35-50
Beantwoord door: Jim van Os op 5 augustus 2020
  • Deel deze pagina: