Main content

Vraag

Hallo Jim,

Ik heb sinds mijn eerste psychose, op mijn zestiende, last van dissociatie. Het was een enge ervaring en ik durfde er niet over te praten. De dissociatie is sindsdien niet meer weggegaan, soms is het veel minder en soms heel heftig. Ondertussen heb ik sinds vorig jaar de diagnose bipolaire stemmingsstoornis, dit geeft rust en ik ben nu een lange tijd stabiel. Alleen zit ik nog steeds in een (zo voelt het), dissociatieve overlevingsstand.

Is dissociatie een bekend fenomeen na een psychose?

Zijn er therapievormen die dissociatie verminderen/genezen?

Bij voorbaat dank.

Antwoord

Beste L.,

Psychisch lijden uit zich bij iedereen anders - er zijn geen vaststaande ziekten, ook al doen diagnosen als 'bipolaire stoornis' vermoeden van wel. Iedereen heeft zijn eigen mix van symptomen.

Dus het feit dat je een combinatie hebt van stemmingsontregeling en dissociatiesymptomen is heel goed mogelijk.

Soms heeft dissociatie/stemmingsontregeling te maken met onderliggende trauma's die de persoon heeft meegemaakt. Psychotherapie kan dan helpen.

Ook als er geen trauma's zijn geweest kan psychotherapie helpen.

Is dat wel eens aan de orde geweest?

Groet,

Jim

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 20-35
Beantwoord door: Jim van Os op 5 januari 2021
  • Deel deze pagina: