Main content

Vraag

Hallo Jeroen,

Ik kan niet stoppen met piekeren de laatste tijd, ik heb er een blog over geschreven (nog niet af). Rationeel weet ik dat ik het doe, maar emotioneel raken nog teveel zaken. Verlies van vriendschappen, als iemand een mail niet beantwoord, verlatingsangst. Verlies van controle, je vorige leven had je meer in de hand voor het gevoel. Nu ben ik afhankelijk van het vrijwilligerswerk, of er genoeg te doen is,..onzekerheid, faalangst spanning, stress. Ik ga weer een beetje in overlevingstand. Alles voelt zo wiebelig.

Wat is mijn vraag eigenlijk? Heb jij ervaring met deze emoties, zo ja wat doe je ermee, ben ik de enige die dit doormaakt?

Antwoord

Jazeker, vooral het piekeren herken ik goed.

Ik zie piekeren vooral als: iets dat niet klopt willen rechtmaken in mijn hoofd, waarbij de situatie veel groter is dan mijn eigen invloed, kortom ik krijg het niet rond. Een hoofd dat zich hierin vastbijt is lastig uit te zetten. Daarbij kan je getriggerd worden in semi-oppvervlakkige situaties waardoor je er weer mee aan de slag gaat.

Het is een hele kunst om dat te doseren. En te leren dat je hoofd een onderdeel is van je lijf en niet de baas is. Wel dat je hoofd beslissingen neemt. En dan kan een beslissing zijn dat je hoofd zo en toe even in de uit-stand mag staan, of dat je jezelf voorneemt wanneer je bewust heel hard mag en moet gaan piekeren (met een kop thee en een schetsblok) - met als tegenprestatie dat je heel hard het piekeren stopzet als het zich aandient op een moment dat je het niet wil. Als het niet tegen te houden is, dan is dat zo.. Als je er regie op krijgt, dan is dat veel winst.

Verder is wiebelen een goedgekozen woord. dan sta je wellicht wel op twee posities tegelijk. Je zou wellicht baat hebben bij een familieopstelling? En dan uit zien te vogelen welke wens je hebt, waar wil je het liefste staan in je leven? Of waar sta je sterk en waar niet? Op welke plek in de ruimte wiebel je? En wat zegt dat over je? Spelenderwijs kan je lijf je veel vertellen!

Wat ik zelf met emoties doe: ze aangaan en me creatief uiten, er afwisselend aandacht aan schenken en ook weer niet. In de doe-stand ook gewoon weer door.. Die combinatie. En het delen van wat ik ervaar en voel met mensen die me dierbaar zijn. Emoties brengen je als het goed is in beweging \'E-motion\'. In beweging richting een plek waar je wilt zijn, worden wie je bent, figuurlijk gesproken...

Als ik je vragen zo voorbij zie komen. Ken je het begrip flow? Van ene Mihaly Csi...(lange achternaam) en het begrip \'onderspanning\' of bore in? Ik krijg de indruk dat je iets heel goed kan en ergens al heel goed weet wat en dat het nog te spannend is om het te ontdekken en naar buiten te laten komen. Maar het wil er wel uit! Een soort voorfase van iets.. en dat maakt wiebelig, ongedurig: potentiële energie die eruit wil en naar binnen slaat als het er niet uit mag komen, of als het er niet mag zijn. Wat wil je graag tevoorschijn laten komen? Ok, dit is allemaal invulling, maar iets in mij leest is tussen de regels door.

Deze vragen zijn voor jezelf :) geef het vijf jaar om dit rustig te laten ontstaan zodat je over 10 jaar terug kan blikken op een prachtig persoonlijk groeiproces!

Ciao, Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 18 december 2018
  • Deel deze pagina: