Main content

Vraag

In onze opleiding tot ervaringswerker kwamen de ambities van de nieuwe GGZ aan bod, zij pleiten voor het maatschappelijk laten doorstromen van zogeheten derde orde veranderingen. Dit is bewonderenswaardig maar het blijft vooralsnog eerder vaag hoe de klant en/of ervaringswerker dit mag interpreteren. Eenvoudige zoekopdrachten leiden tot verschillende omschrijvingen, hieronder een voorbeeld om m’n vraag beter te kaderen:

“Derde orde vernieuwingen komen niet zo vaak voor want ze ontregelen en de meeste mensen houden daar niet zo van. Je kunt derde orde vernieuwingen niet plannen of sturen en de meeste managers vinden dat ongemakkelijk. Het idee van derde orde vernieuwingen is voor veel mensen een verleidelijke gedachte die warme gevoelens oproept. Het is tegelijkertijd ook een meerduidig concept vol onzekerheden die de meeste mensen liever uit de weg gaan. Geregeld worden tweede orde veranderingen of zelfs eerste orde verbeteringen geduid als een derde orde zoektocht vanwege het jubeljargon en een romantisch verlangen naar iets nieuws of omdat zich onzekerheid voordoet in het verloop van de verandering. Het is echter de vraag of die onzekerheid deel uit maakt van de vernieuwing of een gevolg is van een slecht doordachte verandering.”

M’n vraag mag logisch volgen uit het bovenstaande, aan welke specifieke veranderingen denkt de nieuwe GGZ die als ‘derde orde verandering’ kunnen gezien worden? Bij aanvang heb ik vooral interesse in een summiere opsomming, dit laat ons toe om diepgaander te reflecteren en te evalueren vis à vis het gedachtegoed van een aantal ervaringswerkers die meer dan interesse tonen in deze materie. Dank bij voorbaat.

Antwoord

Beste W,

Het is in artikelvorm allemaal hier terug te vinden:

De derde-orde veranderingen zijn als volgt:

1. Een perspectief op psychisch lijden als menselijk variatie en niet als (impliciet organische) ziekte

2. Van een model van Evidence-Based behandelen gericht op symptoomreductie naar een model van 'opleiding' gericht op integratie en zinvol bestaan.

3. Van een model gesegregeerde medische en sociale zorg naar een model van sociale economie en social holding als behandeling.

4. Van een model van alles richten op 1-op-1 behandeling naar een model van een mix van online en offline herstelondersteunende communities.

Dank voor belangstelling!

Beantwoord door: jim van Os op 11 februari 2019
  • Deel deze pagina: