Main content

Vraag

Ik vraag me af, kijkend naar mijn eigen leven(swijze) of ik gediagnosticeerd moet worden of dat ik zonder diagnose door kan leven…

Antwoord

Hoi ,
Je stelt deze vraag niet voor niets. Goed dus dat je hem voorlegt.
Zowel in de korte kernachtige formulering van je vraag en uit de aanvullende informatie die je schrijft, vertel je niet over grote concrete knelpunten of problemen.
Wel begrijp ik dat het leven, in ieder geval je eigen leven, je zwaar valt.
En plaats je een vraagteken of je eigen leven(swijze) om een diagnose vraagt.
Ik kan hier slechts in algemene termen op antwoorden:
-De enige reden voor een diagnose, is om klachten (enigszins) te kunnen objectiveren, zodat passende hulp kan worden geboden. Een diagnose kan in die zin een hulpmiddel zijn om volgstappen te kunnen nemen om hulp te krijgen.
-Een diagnose is nooit een doel op zich. Een diagnose biedt in zichzelf geen enkele hulp voor klachten!
-Wél kan er een intrinsieke waarde in een diagnose schuilgaan doordat je het ontstaan van sommige ervaringen of klachten misschien beter begrijpt.Door de (h)erkenning van klachten kunnen mensen soms steun ervaren. Maar een diagnose is (bijna) nooit een rechtvaardiging voor klachten of gedrag.
-Over diagnoses is erg veel te doen in de GGZ. Veel mensen zien DSM-classificaties aan voor diagnoses. Over het algemeen wordt een diagnose vaak verward met het vinden van een oplossing voor klachten of problemen.
-Over het algemeen ervaren mensen ten diepste steun uit het vinden en toepassen van manieren om met hun klachten om te gaan. Bijvoorbeeld contact met anderen en zinvolle bezigheden. Een eventuele diagnose zelf heeft daar niet zoveel aan toe te voegen of af te dingen.
Hartelijke groet,
Timo

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 50-65
Beantwoord door: Timo van Kempen op 5 april 2020
  • Deel deze pagina: