Main content

Vraag

Beste Jim van Os,

Ik ben een sensitieve en jonge vrouw die op 14-jarige een éénmalige psychose gehad heeft. Ik ben een sterke vrouw die al een lange weg heeft afgelegd, het leven ziet als een permanent leerproces en die zich spreekwoordelijk als een pitbull vast bijt in iets als haar innerlijk weten weet dat iets goed voor haar is.

Ik hoop om volgend jaar deeltijds te werken in het reguliere arbeidscircuit. Ik ben sinds 3 jaar mijn medicatie aan het afbouwen.

Sinds kort sta ik ook meer open voor opbouwende kritiek. Mijn partner vind het zeer vervelend dat hij vaak geen opbouwend gesprek kan voeren met mij. Ik weet dat ik van de de hak op de tak spring maar wijt dat ook aan de stress van de afgelopen tijd. Ik weet natuurlijk dat ik die ‘warrigheid’ al langer heb, sinds wij elkaar kennen, en dat ik ook van nature redelijk nonchalant ben en dat bepaalde factoren die ‘warrigheid’ versterken, waardoor ik periodes meer warrig ben dan andere periodes. Nu heb ik wel ik al langer last van niet direct verbanden zien en impulsief te veel praten. Maar ik kan dat plaatsen en verhelpen met wandelen in de natuur, yoga en gewoon tijd voor mezelf nemen om zo terug bij mezelf te komen.

Op de zelftest voor cognitief functioneren scoor ik aan de lage kant in vergelijking tot het gemiddelde van de referentiegroep. Door het gesprek met mijn partner weet ik nu hoe het komt dat sommige mensen mij niet goed begrijpen. Bijkomend is het ook zo dat ik al langer last heb van diep moeten graven in mijn geheugen en zoeken naar woorden tijdens een gesprek waardoor ik nu begrijp dat dit in verband staat met het al dan niet naar behoren voeren van een gesprek. Welke tools (in de vorm van een training, een therapie, literatuur,…) kan u mij aanraden?

Verder afbouwen van mijn medicatie staat ook op mijn to-do lijst dus dit zou, op lange termijn, ook moeten helpen om meer helderheid te scheppen in mijn geest :-).

Alle tips zijn welkom! Hartelijk dank.

P.S.: Graag raad ik via deze weg ook andere mensen die hun medicatie aan het afbouwen zijn aan om het boek ‘De weg terug’ te lezen. Meer info vind je ook op de website: www.dewegterug.nl

Antwoord

Hey P,

Dank voor je vraag en je verhaal. Heel wat meegemaakt - en zeer gedetermineerd om er te komen. Bewonderenswaardig!

Wat andere mensen waarnemen als 'warrigheid' kan van alles zijn. Soms is het dat we zo snel zijn in onze gedachten dat andere mensen onze associaties niet meer bij kunnen houden. Soms is het dat we zo snel afgeleid zijn door interne en externe stimuli dat we vergeten onze gedachten af te maken tot een logisch - of in ieder geval voor anderen te volgen - einde.

Soms is het dat we creatieve mensen zijn die niet lineair-logisch denken maar een ander principe hanteren, bijvoorbeeld op basis van creatieve, visuele of esthetische verbanden - gelukkig is er menselijke variatie.

Sommige mensen leven een beetje in een droomwereld - en kunnen warrig overkomen.

Soms is het executieve functioneren - het geheel aan plannen, uitvoeren, checken en bijsturen - aan de zwakke kant hetgeen ook de gedachteloop kan beïnvloeden waardoor mensen 'warrig' kunnen overkomen.

Kortom - als dit werkelijk een issue is (want wat de een warrig vindt, vindt de ander misschien kunst of een vorm van creatieve expressie) zou ik gewoon eens langsgaan bij een neuropsycholoog voor formeel onderzoek om te zien wat er precies achter de 'warrigheid' zit en welke vormen van cognitieve training hier verbetering zouden kunnen brengen.

Beantwoord door: Jim van Os op 15 juli 2017
  • Deel deze pagina: