Main content

Vraag

Vannacht kon ik geen oog dicht doen, omdat ieder keer als ik dat deed ik aan het hallucineren was. Over dat mijn man weg was gegaan en weer terug was gekomen. Over dat hij zijn hemd af had gedaan. En andere bizarre dingen. Zodra ik mijn ogen opende, merkte ik dat het allemaal nep was. Ik heb zelfs mijn man wakker gemaakt om het hem te vragen. Ik ben zwanger, kan het hiermee te maken hebben? Dit heb ik nooit eerder gehad namelijk

Antwoord

Dan ben je hard bezig om iets te verwerken of een plek te geven en ja ik geloof er wel in dat dit ook te maken heeft met je zwangerschap. dan gebeurt er van binnen zo veel. Je lichaam verandert, maar je hele systeem ook. Je geest maakt zich klaar om iets aan te gaan: een gezin stichten is als een veilig huis bouwen waar de moeder de fundering is en de vader het dak, en andersom. Dat je dan actief droomt en voor je ziet dat je man je verlaat, is denk ik een projectie van je diepe angst. 's Nachts sta je meer open en dromen zijn beelden die de poortwachter - het ego- subtiel weten te omzeilen, omdat de pijnlijke boodschappen die je overdag weet weg te duwen, worden verpakt in beelden en warrige situaties. En deze boodschap kwam dus heel goed aan.

Dan is mijn advies, neem ze serieus, maar neem het niet te letterlijk. Vetrouw op je moederinstinct, zie angst als spanningsvolle energie waar je wat mee kunt. Ergens doorheen gaan. Dat is iets anders dan voor de angst vluchten. En het feit dat je het zo onder woorden brengt en als vraag naar me toestuurt is al een teken dat je er niet voor wegloopt. Nou, beter kan je het niet doen.

Deze beleving is dus niet nep. Het is een van binnenuit gemaakte voorstelling die niet de werkelijkheid is. Toch is het als informatie naar je toegekomen, en deze informatie is niet nep, maar een ingewikkeld cadeautje om uit te pakken.

Ik wil je niet onnodig bang maken. Maar toch lijkt het me goed je er op te wijzen. Als je dit nu zo sterk meemaakt dan ben je in je systeem dus rijk aan verbeeldingskracht en dat kan natuurlijk na de bevalling nog meer toenemen. Moeders kunnen dan ook door de zwangerschap getriggerd worden en een psychose krijgen. In die zin lijkt het me goed om hier wel rekening mee te houden, in die zin, als je dit bespreekbaar maakt dan kan je al voorzorgsmaatregelen nemen. En dat geeft rust, want meer dan dat kan je niet doen.

Je kan dit met de huisarts bespreken. Stel dat dit scenerio werkelijkheid wordt een zwangerschapspsychose, wat is dan op dat moment de beste ondersteuning? En kan die ondersteuning al worden ingericht? En als blijkt dat het niet nodig is, dan hoeven we het niet in te zetten, helemaal prima.

Het verschil kan al zijn dat je kiest voor bevallen in het ziekenhuis, in plaats van thuis. In ieder geval bespreek dit met je partner en je huisarts met wijsheid en niet met angst. Er bestaan in Nederland zelfs speciale afdelingen in het ziekenhuis die gespecialiseerd zijn hierin. Lijkt mij een fijn gevoel als je weet dat omstanders raad weten met sterke hallucinaties en dat niemand in een kramp schiet om je heen.

En dat gezegd hebbende, mooie laatste zwangerschapsweken gewenst en een prachtige tijd samen gewenst daarna.

Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 9 maart 2020
  • Deel deze pagina: