Main content

Vraag

Ik heb nooit een psychose gehad, maar wel een ernstige chronische eetstoornis en stemmingsproblemen. In het verleden heb ik 2x een zelfmoordpoging gedaan, waarvan de laatste langer dan een jaar geleden is. Ik beschouwde mezelf redelijk stabiel het laatste jaar. Niet dat het goed gaat, maar puur dat ik de gedachten over dood willen kan signaleren zonder door te gaan in het maken van plannen.

Momenteel heb ik nog steeds geen concrete plannen, maar toch heb ik meer en meer het gevoel \’I am losing it\’. Ik vrees soms dat het weer misgaat, en weet dat ik op zo’n moment geen hulp meer accepteer (want: dan wil ik mijn plan kunnen uitvoeren). Nu twijfel ik of ik me hierover zorgen maak, omdat het de verkeerde kant op gaat of omdat ik gewoon een piekeraar ben en juist beter bewust ben van de signalen. Ik wil geen opname oid. Eigenlijk weet ik niet wát ik wil. Maar soms ben ik bang dat ik, voordat ik uitgevogeld heb wat ik wil, toch al een actie onderneem die misschien deze keer niet goed afloopt. Ik heb wel hulpverlening, maar het gekke is dat ik telkens bij hun mijn masker weer opzet en het dan overdreven voelt om aan de bel te trekken.

 

Antwoord

Suïcidale gedachten kunnen erg kwellend zijn - open deur! Maar je wilt er niet mee alleen gelaten worden. Daartoe is de hulplijn 113 zelfmoordpreventie opgericht: https://www.113.nl/ Hier kun je altijd terecht om er met iemand over te praten. Zeer capabele mensen met een luisterend oor. Dat lijkt me een goede manier om aan de bel te trekken zonder dat je meteen een heel circus over jezelf afroept. Doen!

Vriendelijke groet,

Ralph Kupka

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 35
Beantwoord door: Ralph Kupka op 5 maart 2020
  • Deel deze pagina: