Main content

Vraag

Beste Dokter,

Ik heb je al zo vaak willen contacteren maar tevergeefs lukte dit niet altijd .

Je hebt mijn vriendenverzoek aanvaard op Fb maar niet mijn mail gelezen .

Het is me te doen om mijn zoon S.  Hij is 26 en is sinds 14 juli gedwongen opgenomen.

Hij heeft jarenlang cannabis gerookt en god weet wat nog met daarop alcohol. Als kind had hij ADHD op zijn vijftiende veranderde zijn gedrag. Ik dacht eerst puberen, hij was vooral heel agressief en verbaal.

Sinds twee jaar geleden dit uit de hand gelopen en heeft hij me twee keer echt pijn gedaan zodat ik een week werkonbekwaam was. Maar dat is niet zo erg alleen wel dat ik zoveel van hem houd maar ook bang ben van hem.

Ondertussen krijgt hij medicatie en de psychiater die daar zit zegt dat hij van geboorte schizofreen is.

Ik heb het hier heel moeilijk mee en kan dit niet accepteren omdat het de drugs is, volgens mij.

Ben ik zo fout en blind????

Mijn zoon zie ik soms praten en lachen tegen zichzelf, sinds kort hij heeft ook waanideeën en denkt hij dat een Albanees hem volgt en dat hij geld moet geven, ook camera’s die hem volgen en een verzonnen ongeluk met twee auto ‘s .

Hij zegt dat hij geen stemmen hoort. Mijn ex man heeft de brui eraan gegeven sinds zeven maanden deed hij precies zijn best, maar gisteren schreef hij me ik heb ook een leven, ik heb er genoeg van .

Nu sowieso heeft hij nooit na zijn kind omgekeken dus een verrassing is het niet alleen ik voel me zo alleen en weet niet wat doen .

Is het mogelijk dat het beter word ?

Dokter mijn hart doet zo pijn mijn kind zo te zien ik zou op de slag ziekteverlof nemen als hij maar gelukkig zou zijn.

Ik las een artikel van ergens in 2015 jij zei toen binnen 5 jaar bestaat schizofreen niet meer. Daarna heb ik alle YouTubes en artikels gelezen van je. Ondertussen weet ik dat je in Utrecht zit was je maar terug in Maastricht

Mijn zoon zal nog zeker zes weken daar moeten blijven maar ik moet tegen die tijd dan een psychiater vinden, maar wil graag iemand zoals jij. Jij gaf me hoop en al die andere gaan mijn zoon in een hokje steken.

N.

Antwoord

Hey N,

Dank voor je schrijven.

Het is waarschijnlijk dat er een bestaande psychosegevoeligheid is die door het chronische cannabisgebruik tot expressie is gekomen. Dus het is niet of-of maar en-en.

Van de 100 jonge mensen die te maken krijgen met psychosegevoeligheid herstelt 1/3 vrij goed, 1/3 matig en 1/3 heeft te maken met een chronisch beloop.

Maar.....bij iedereen kan 'herstel' optreden in de zin van dat mensen langzaam hun psychosegevoeligheid leren kennen, het gaan aanvaarden en ermee leren leven. Ze moeten hun verhaal leren vertellen en hun doelen in het leven (opnieuw) gaan bepalen cq bijstellen.

Herstel is een lang en pijnlijk proces - en wat heel erg helpt daarbij is in contact komen met andere jongeren die ook psychosegevoelig zijn maar er mee hebben leren leven. Dit heet \'peer support\'.

Het gaat dus om herstel van perspectief, ongeacht of de psychosegevoeligheid zich blijft manifesteren.

Wat nu vooral telt is verbinding met anderen, hoop en optimisme (op herstel), \'social holding\' (een netwerk vormen met andere mensen zodat hij buiten het psychiatrisch ziekenhuis kan leven) en nadenken over nieuwe doelen.

De GGZ moet dit mede helpen organiseren - maar blijven vaak steken in medicatie en verder niets. Sociaal werk, peer support organisaties en beschermd wonen kunnen lokaal dingen bieden, wellicht.

Je moet ook aan jezelf denken. Herstellen doet pijn - en je kunt niet alle pijn wegnemen of hem daartegen beschermen, want via de pijn gaat hij ook leren. Niet zonder risico, maar ook daarvoor geldt dat leven zonder risico niet mogelijk is.

Schakel iedereen in die je in kunt schakelen en doe het niet alleen. Organiseer je eigen support. Eventueel samen met een andere ouder in dezelfde situatie. Allemaal heel belangrijk.

Heel veel succes, ik kan niet veel concreets bieden nu maar hoop (weet) dat het je gaat lukken....

Laat gerust van je horen,

Groet Jim

Beantwoord door: jim van Os op 9 november 2018
  • Deel deze pagina: