Main content

Vraag

Mijn moeder en ik kregen ongeveer 4 jaar geleden voor het eerst in ons leven in dezelfde periode mijn moeder een delier en ik een psychose. Is er meer bekend over familieleden die rond dezelfde tijd eenzelfde soort crisis meemaken?

Antwoord

Beste H,

Wat een intense gebeurtenis, ervaring en fase in jullie bestaan zal dit geweest zijn.

Zeker gebeurt het vaker dat zich gelijktijdig soortgelijke of vergelijkbare processen afspelen bij mensen die (nauw) verbonden met elkaar zijn.

De aanleiding hiervoor en de aard hiervan, kunnen heel verschillend zijn.

En zoals dat zo vaak is bij dit soort processen, is het ook niet altijd even goed of makkelijk te duiden. En verschillen de meningen en inzichten tussen verschillende wetenschappers enorm.

In de GGZ, is gelukkig inmiddels wel goed gebruik om niet alleen naar individuen te kijken, maar ook naar het hele 'systeem'. Een vakgebied als de sociale psychiatrie waar Sociaal Psychiatrische Verpleegkundigen veel goed werk verrichten, is hier een goed voorbeeld van.

Bekend is ook dat mensen met een psychosegevoeligheid zeer sterk kunnen reageren op emotionele situaties die zich afspelen bij of rond hun meest betrokkenen, met name ook de ouders.

Met bovenstaande invalshoeken, bevindt je je nog in het gebied van wat je de 'reguliere psychiatrie' kunt noemen.

Er zijn echter ook wetenschappers die veel meer verbanden zien tussen processen die zich gelijktijdig afspelen tussen mensen.

Bekend is Bert Hellinger (op internet vind je veel informatie over hem, ook over het instituut in Nederland) die duidelijk beschrijft hoe mensen met elkaar kunnen zijn verbonden in ruimte en tijd en er processen kunnen spelen die niet zo een-twee-drie zijn te duiden via de gangbare psychologische inzichten. Als er processen zijn die knellen, kunnen mensen 'familieopstellingen' doen. deze werken vaak erg bevrijdend waar dat nodig of wenselijk is.

Want verbondenheid met anderen lijkt mij in beginsel en ten principiële positief, maar wanneer de verbinding zo groot is dat mensen in elkaars processen verstrikt raken dan kan dat natuurlijk ook hinder en beperkingen opleveren.

Een andere onderzoeker, Rupert Sheldrake, heeft ook veel werk verricht op processen die zich gelijktijdig afspelen tussen mensen en in de natuur. Met zijn werk wordt het al weer wat ingewikkelder want zijn visie heeft vergaande implicaties voor ons wereldbeeld en over wat doorgaans acceptabel is voor de natuurwetenschappen en medische wetenschappen.

Een onderzoeker in Duitsland die interessant is in het onderwerp van jouw vraag, is Walter von Lucadou. Hij heeft een team van onderzoekers georganiseerd en beschrijft in zijn studies het fenomeen 'entanglement' oftewel 'verstrikking'. Ook dit is weer een voorbeeld van, mijns inziens, degelijk en deugdelijk onderzoekswerk war je niet zomaar aan voorbij kunt gaan.

In Nederland bestaat de Vereniging voor Transpersoonlijke Psychiatrie. Dat is een platform van hulpverleners en belangstellenden die zich open stellen voor onderwerpen en gesprek over vragen zoals jij die stelt in je email. Ook een vereniging als deze valt weer buiten de mainstream van de reguliere psychiatrie.

Tot slot wil ik hier een minder voor de hand liggend en minder prettig fenomeen benoemen, dat er voor de volledigheid wel bij hoort. Beschreven zijn ook situaties waarin er sprake lijkt te zijn van beïnvloeding van mensen en situaties door, wat dan genoemd wordt, entiteiten.

Dat is een groot woord voor, zeg maar, 'invloed van buitenaf'. In onze westerse psychiatrie en wereldbeeld willen we daar weinig van weten. Echter in andere culturen zoals de hindoeïstische, boeddhistische en islamitische wordt hier echter soms ook wel rekening mee gehouden. Maar laten we zeggen dat het voor ons niet erg plausibel en veel voorkomend is hoor. Maak je wat dit betreft absoluut geen zorgen, ik noem het alleen voor de volledigheid.

Wel H, zo zie je dat er veel te zeggen is over de interessante en belangrijke vraag die je stelt. Je begrijpt dat ik niet zomaar kan zeggen wat er in de situatie bij jou en je moeder heeft gespeeld.

Wat ik wel kan zeggen, is dat je gedachte en ervaring helemaal niet vreemd of gek of onnatuurlijk hoeft te zijn. Wanneer het echter nadelig doorwerkt in je leven, is er natuurlijk wel aandacht en hulp wenselijk, los van de vraag via welk perspectief je naar de situatie kijkt.

Hartelijke groet,

Timo

Beantwoord door: Timo van Kempen op 22 januari 2019
  • Deel deze pagina: