Antwoord
Beste I., dank voor je vraag!
Goeie vraag en dat je het vaag vindt snap ik goed. Laten we de biologie en ’t verhaal even uit elkaar halen.
Eerst de biologie. Een zogenaamde vanishing twin bestaat echt: bij een flink deel van de tweelingzwangerschappen gaat in de eerste maanden een vruchtje verloren, dat wordt door het lichaam opgenomen en vaak merkt niemand er iets van. Je weet het niet van een echo maar uit spirituele sessies, dus of het zo is gegaan valt niet te checken. Met drie maanden is een foetus zo’n 6 cm. Er is dan nog geen zenuwstelsel dat ervaringen als herinnering kan vastleggen, laat staan als verlies van een ander. Hechting ontstaat na de geboorte, in relaties met mensen, in de eerste levensjaren. Er is dan ook geen wetenschappelijk bewijs dat het verlies van een tweelingvruchtje in het eerste trimester verlatingsangst veroorzaakt.
Dat betekent niet dat het verhaal niks waard is. We zoeken allemaal betekenis bij ons lijden, en een beeld van iemand die er had moeten zijn en weg is gegaan kan resoneren met hoe verlatingsangst voelt. Als metafoor kan dat helpen om je ervaring te plaatsen. Maar behandel het dan ook als metafoor en niet als verklaring, anders ga je zoeken naar iets wat niet te vinden is en raken de ervaringen die je wel hebt uit beeld.
En daar zit mijn praktische punt over de EMDR. EMDR werkt met een concreet beeld of een herinnering die nog lading heeft. Van de baarmoeder heb je geen herinnering, dus waar gaat de EMDR zich op richten? Vraag dat gewoon aan je behandelaar, nieuwsgierig en niet als strijd. Ze willen ’t goede voor je en misschien hebben ze een andere bedoeling dan je nu denkt. Verlatingsangst gaat meestal over relationele ervaringen die je je wel herinnert: afwijzing, onveiligheid, iemand die er niet was toen je die nodig had. Dat is goed materiaal voor EMDR. Daarnaast kun je denken aan lichaamsgerichte psychotherapie, CRM of IPT (interpersoonlijke psychotherapie).
Je hebt al veel werk verzet met je verlatingsangst, chapeau! Je voelt zelf dat ’t vaag is, neem dat signaal serieus mee in het gesprek met je behandelaar.
Hope this helps,
Greetz Jim
Beantwoord door: Jim van Os op 27 oktober 2026
