Main content

Vraag

Ik stond laatst in de supermarkt om snoep te kopen voor me broertje. Ik wou het gaan afwegen op de weegschaal naast de schepbakken, toen gebeurde er iets heel raars. Ik zag de knop niet waarop ik moest drukken terwijl er een briefje was op geplakt met daarop ‘hier drukken’.

Ik keek recht naar dat briefje, maar ik zag het niet. Mijn broertje begon te lachen, want hij zag dat en tikte me aan en zei druk dan. Het duurde misschien 5 seconden voordat ik het opeens zag verschijnen en het leek net alsof het van boven naar beneden op werd geblazen.

Ik moest echt even realiseren wat ik zag. Nu is mijn vraag, is dit een hallucinatie?

Antwoord

Hoi Jay,

Een bijzondere en opvallende ervaring zeg, ik kan me voorstellen dat je je afvraagt wat dit was.

Vanuit mijn optiek zou ik het niet direct een hallucinatie willen noemen. Dat is best een groot en (voor sommigen) beladen woord.... Het lijkt me dat er, toen je voor de weegschaal stond, een vertraging ontstond in het verwerken of registreren van de informatie op de druktoets.

Vijf seconden is best lang. In het verkeer wil je dat natuurlijk niet hebben.

Als het nu vaker gaat gebeuren, is het daarom wel zaak om het snel voor te leggen aan je huisarts allereerst.

Maar vooralsnog: maak je niet op voorhand veel of grote zorgen hoor.

Bij een hallucinatie ervaar je dingen die er voor iemand anders niet zijn. Het bekende voorbeeld is dat je iets ziet of hoort wat er niet feitelijk/materieel is in de realiteit. Bij jou gebeurde er, zo te lezen, echt iets anders.

Dan vraag je je natuurlijk af: wat dan?

En soms weten we dat niet en is het misschien ook niet zo belangrijk. Een voorbeeld: ik heb eens, het is een jaar of dertig gelden, in een supermarkt bij de kassa gestaan en ineens verdween mijn gevoel volledig uit mijn linkerbeen. Ik schrok me rot. Ben wel 'gewoon\' naar mijn fiets gelopen na het afrekenen, vroeg me écht af of ik door dat been ging zakken... maak dat gebeurde gelukkig niet. Ik ben opgestapt en op de fiets kwam het gevoel weer helemaal terug in mijn linkerbeen.

Medisch gezien was dit een 'uitvalsverschijnsel' dat theoretisch een veeg teken kan zijn... maar in praktijk was het bij mij een eenmalige bijzondere ervaring.

We zitten wonderlijk in elkaar, zowel lichamelijk als gevoelsmatig, en al helemaal wat we (kunnen) ervaren.

Ik zou zeggen: laat maar zitten verder, heb het er nog eens over met je broertje als je wilt, hoe bijzonder dit was en that's all. Ténzij je het vaker hebt of andere signalen krijgt (van jezelf of bijvoorbeeld van andere mensen) dat je op momenten echt 'afwezig bent'. Ga dan wél langs bij je huisarts, vertel dan over je ervaring (niet zelf 'nare' etiketten gaan plakken hoor) en vraag je huisarts hoe die het inschat.

Succes en hartelijke groet,

Timo

Beantwoord door: Timo van Kempen op 2 december 2019
  • Deel deze pagina: