Main content

Vraag

Van kinds af aan ben ik erg serieus en somber. Sinds 5 jaar gebruik ik venlafaxine (ben nu 56/vrouw), matige dosering.

Ik ga uit mijn dak als mijn man mijn gevoelens ter sprake brengt, of als iemand mij echt heel lullig behandelt. Uit mijn dak gaan bestaat uit: Vreselijk tekeer gaan, uiteindelijk met spullen gooien etc. Ik doe niemand iets aan. Ik 'zie' misschien in mijn hoofd meer afwijzing dan er in werkelijkheid is: Ik blokkeer telefoonnummers van mensen op mijn mobiel of wis alle nummers. Wil met niemand meer iets te maken hebben. Wil scheiden van mijn man. Emotioneel is er niets tussen ons (denk ik). We hebben geen intiem contact en hij zit het liefst achter zijn krant of tablet (was al voordat ik met hem omging). Relatie met hem duurt nu 20 jaar. Ik kan ook nergens heen, want ik heb een vreselijke faalangst. Psychiater verwijst mij niet door.

Help, wat is er met mij? Wat kan ik doen? Ik voel me overgeleverd en machteloos.

Antwoord

Tjee, wat klinkt dat heftig. En zeker omdat je dit al vele jaren zo hebt.

Een makkelijke oplossing en een eenduidige diagnose zul je waarschijnlijk niet verwachten; ik zou er van zo'n diagnose ook niet veel verwachten, eerlijk gezegd.

Wat me wel opvalt is jouw kritische kijk op jezelf: je kunt naar jezelf kijken en je verwonderen wat er allemaal met je gebeurt. Dat kan een vruchtbare bodem zijn voor psychotherapie (samen met jouw man of jij alleen). Maar ik weet niet of je daar wel wat voor voelt. Daarbij is het belangrijk om iemand te vinden die je vertrouwt en met wie je mogelijk soortgelijke gevoelens kunt gaan ervaren als die je hierboven beschrijft. Het verschil is dat je in de psychotherapie deze samen tegen het licht kunt houden en mogelijk tot verdieping kunt komen.

Afijn, het zijn maar wat gedachten van mij.

Veel sterkte toegewenst.

Beantwoord door: Tom van Wel op 11 maart 2019
  • Deel deze pagina: