Veel gezochte termen

Psychosenet blog

Auteur

Rogier

Rogier dacht begin 2023 zichzelf te hebben gevonden en het antwoord te hebben op zijn bipolaire stoornis maar kwam in de zomer bedrogen uit toen hij opnieuw manisch werd.

De strijd tegen mezelf – de vrede is bereikt

blog- de strijd tegen mezelf

De strijd tegen mezelf. Mijn hele leven tot mijn 37e probeerde ik het leven te begrijpen. Waarom de dingen waren zoals ze waren. Waarom het mij niet lukte om er vat op te krijgen. Ik vond de wereld een warrige en onveilige plek.

Veel dingen vond ik onlogisch. Ik begreep niet waarom mensen het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Altijd was ik aan het zoeken. Naar antwoorden. Naar oplossingen. Ik had het idee dat het leven mij overkwam en dat ik geen controle had. Ik zocht gepassioneerd naar antwoorden en naar grip op mijzelf. Het was iets dat vierentwintig uur per dag doorging. Of ik nou in gesprek met iemand was, of wanneer ik de krant las.

Ik droeg een bepaalde spanning bij mij

Ik was eigenlijk altijd een beetje ontevreden maar dat liet ik aan de buitenkant nooit merken. Ik wist ook niet hoe ik dat moest uiten. Ik wist zelf ook niet of dit normaal was. Ik was altijd licht gefrustreerd. Voelde mij onrustig. Voelde mij onzeker. Ik had last van chronische stress, zonder dat ik dat doorhad. Ik zocht ongestoord naar antwoorden op het leven. Hoe het in elkaar stak. Wat er gebeurde na de dood. Vanuit een soort existentiële angst bewoog ik mij door het leven. Ik hield mij altijd sterk en kon een normaal leven leiden maar achter alle maskers zocht ik al die tijd naar antwoorden op mijn vragen. Naar rust. Rust in mijn hoofd.

Maar wat bleek. Het leven en de rust zochten mij ook al die tijd. De antwoorden en rust vond ik. Ze vonden mij ook. Tweemaal moest ik door een complete zenuwinzinking en mentale crisis om uiteindelijk mijn complete zelf te vinden. Mezelf in alles en iedereen te herkennen. Ik heb mezelf helemaal gestoord en gebroken gedacht om uiteindelijk te leren dat ik nooit gebroken was en dat het allemaal maar gedachten en overtuigingen waren geweest die mij in een wurggreep hielden. Ik was God en ik was de Duivel. Ik ging door hemel en hel en ben een tijd in het vagevuur blijven steken om vervolgens weer te landen in mijzelf nadat ik eerst nog een tijd heb gedacht dat ik gekomen was om de wereld te redden.

De strijd tegen mezelf

Na een lange tijd van revalidatie en re-integratie realiseerde dat ik altijd aan het vechten was geweest tegen mijzelf. Dat ik altijd in mijn hoofd had gezeten en dat ik niet goed kon voelen. Ik kon mijzelf bevrijden van het juk dat ik mezelf altijd oplegde. Ik leerde mijzelf te begrijpen. Te accepteren. Leerde los te laten. Ik leerde mijn lijf opnieuw te bewonen en te voelen. Leerde het leven te begrijpen. Ik leerde wat vrede en veiligheid was. Het waasje dat altijd over de realiteit lag ging langzaam weg. Een lang, moeizaam en kwetsbaar proces. Ik leerde omgaan met mijn emoties. Met mijn lijf. Met alles wat ik voelde. Alle sensaties nam ik waar. Ik leerde mijzelf opnieuw kennen. Mijn bijzondere lichaam. Mijn compleet geflipte en bizar geniale brein. Mijn ziel. Alles. Mijn complete zelf. Ongelooflijk. Het wonder van het leven in actie. Elke seconde.

Nu kan ik het leven zonder filter zien en ervaren

Alles komt helder en haarfijn binnen. Ik ben overal veilig en thuis. En ik herken mezelf in alles en iedereen om mij heen. Ik accepteer mezelf en de vorige versies van mijzelf volledig. Ja, ik ben nog steeds knettergek. Ja ,ik ben brilliant. Ja, ik ben creatief. En ja, ik ben het leven. Ik ben alles. Ja, ik ben gewoon een mens. Ik hoef niet meer bang te zijn voor mezelf. Ja, het leven is een wonder zo mooi. Ieder moment, elke ervaring is uniek.

Mijn god. Wat heb ik een reis afgelegd. En nu zie ik dat iedereen onderweg is ergens op deze reis en zie ik de mogelijkheden bij iedereen. Ik heb de zeer verleidelijke behoefte om mijzelf uit te leggen of te verdedigen naast mij neergelegd. Heb vrede met mijzelf. Ik gun iedereen deze vrede, de mentale rust en de fijnste relatie met zichzelf. We kunnen het elkaar leren als we dat willen. Het zou zoveel stress, zorgen en schade kunnen voorkomen.

foto vlad dediu (pexels)

Meer lezen:

Reacties

9 reacties op “De strijd tegen mezelf – de vrede is bereikt”

  1. Mooi blog, en goed advies hier in de comments. Radicale eerlijkheid, dat zouden meer mensen kunnen doen.

    1. Rogier

      dank Jelle! Eens.

  2. Laura

    Beste Rogier,

    Wat een mooi verhaal, dank je wel voor het delen. Het is erg herkenbaar. Wat ik mij afvraag, hoe heb je deze rust en dit begrip voor jezelf bereikt? Wat heb je concreet gedaan? Daar ben ik zo benieuwd naar. Ik weet zelf namelijk niet hoe ik daar moet komen en hen eigenlijk de hoop een beetje opgegeven na zoveel therapie gevolgd te hebben.
    Alvast bedankt voor je reactie! Vriendelijke groet, Laura

    1. Belle

      Daar ben ik ook heel benieuwd naar

    2. Rogier

      Het is moeilijk om daar antwoord op te geven. Ik probeer het toch. Misschien heb je er iets aan. Voor mij is het radicale eerlijkheid naar mezelf en naar mijn omgeving geweest. Echt eerlijk. Geen leugentjes meer. Niet naar jezelf, niet naar anderen. Ik moest mijzelf en de mensen om mij heen leren vertrouwen. Dat was pittig. Ik leerde ze op een gegeven moment als mezelf zien want we zijn hetzelfde bewustzijn en alles is met elkaar verbonden uit 1 bewustzijn. Dus ja, het komt dan heel erg neer op overgave, vertrouwen, loslaten. De ander ben jij ook. Iedereen heeft het beste met je voor. En dan alle emoties die opkomen door je heen laten gaan. Niet vechten. Accepteren. Er doorheen gaan is de enige weg. Laat jezelf maar vallen. Je wordt opgevangen. Door….. jezelf. Je leert dan vertrouwen op jezelf en je hoeft dan nooit meer te twijfelen aan jezelf. Alles klopt. Alles is goed. Je bent veilig en in de liefde. Want jij bent liefde. Ook al lijkt deze wereld zo krom als een hoepel en is je persoonlijke situatie nog onveranderd, je perceptie op jezelf en het leven krijgt een enorme shift.

      1. Robert

        Hallo Rogier,

        Dank je zeer voor je enorm eerlijke verhaal, ook voor mij is het heel herkenbaar!

        Ik ben momenteel – hopelijk – bijna van mijn derde psychose af en denk dat ik net ben begonnen aan dezelfde weg als die jij hebt afgelegd: Mezelf niet meer in de maling nemen en het leven nemen zoals het komt. Ik heb altijd getracht alles in systemen, processen en mechanismen te vangen (heeft natuurlijk met mijn achtergrond te maken), echter dat werkt niet langer voor me. Ook ik ben een mens.

        Ik hou erg van symfonische Metal en er is een tekst in het liedje “Canvas of life” van de band Epica dat momenteel een beetje in mijn hoofd rond zingt: “Accept approaching fear, and courage appears.”. Zeker tegenwoordig kunnen veel mensen dat wel gebruiken denk ik.

        Nogmaals veel dank!

        Groetjes,

        Robert.

        1. Rogier

          Prachtig Robert. Geen dank. Je reactie vind ik fijn en ik wens jou alles wat nodig is om te ‘herstellen’. Overbodig om te zeggen dat je nu al helemaal ok bent (en veel meer dan dat). Maar dat geloof je zelf pas wanneer dat besef is echt is denk ik. Het is een bizar avontuur vol lijden en liefde en het levert de nodige brokstukken op. Zelf ben ik ook nog relationele wonden aan het likken..hoe dan ook. Veel succes, wijsheid en liefde!

  3. Odette de Witte

    Mooi transparant verhaal Rogier, om zo de verbinding te maken met anderen en jouw persoonlijke ontwikkeling te delen

    1. Rogier

      Dankjewel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *