Fotocredits: Pixabay; Chrehan6_6
Deel 1 van Lucas zijn levensverhaal.
Lucas schrijft op PsychoseNet een driedelige blogreeks over zijn leven. In deze blogreeks vertelt hij over zijn psychische kwetsbaarheden in relatie tot zijn werk, dagelijkse leven en relaties door de jaren heen. In zijn eerste blog gaat hij uitgebreid in op zijn familie, waarbij vooral trauma en verlies een grote rol spelen.
Triggerwarning: Deze blog bevat voor sommigen heftige onderwerpen, zoals suïcide, traumatische gebeurtenissen; zoals diverse vormen van fysieke en mentale mishandeling. Heb je zelfmoordgedachten? Ga naar www.113.nl of bel 0800-0113.
Een groot gezin, met vele verhalen…
Het brengen van mijn levensverhaal is dermate moeilijk omdat ik pas in een later stadium de werkelijkheid aan de weet ben gekomen, door mijn meter (peettante). Die werkte heel haar leven als directiesecretaresse.
Mijn tante nam de rol van opvoedster op zich toen mijn moeder 3 was, omdat haar eigen moeder toen was overleden; mijn tante was toen 8 jaar jonger dan mijn moeder. Haar vader was veel vroeger overleden en hun pleegmoeder was een échte tang; Frigo op slot, ed. Mijn tante ging steeds met het openbaar vervoer om mij te komen opzoeken, ook al woonde ze ver van ons af. Mijn tante heeft ook tot haar 41e als suikertante gefungeerd, tot zij toch zelf zwanger werd. Hierdoor gingen al haar centjes natuurlijk naar haar eigen dochter.
Ja, op het gebied van centjes heb ik nooit veel kans gehad, maar dat is op zich niet erg, want geld is toch het slijk van onze planeet, alhoewel in het slijk de mooiste bloem groeit: de Lotus.
Mijn geprefereerde familielid was mijn grootmoeder (bomma) via vaderskant; communicatie gebeurde hiermee zonder woorden! Zij was alleenstaand, haar man is namelijk overleden aan suikerziekte. Verder heb ik geen grootouders gehad, maar wel mijn overgrootouders langs vaderskant. Mijn overgrootouders zijn samen met mijn bomma tijdens de wereldoorlogen 1 & 2 naar Engeland gevlucht. Vandaar dat ze perfect Engels sprak; zij verslond alle boeken van Shakespeare en ook wel die van Konsalik.
Tragedie en onze familie
Verder had ik nog een oudere tante, die spijtig genoeg zichzelf van het leven heeft beroofd. Ook heb ik nog één neef en nicht, allen geresideerd in een grote villa. Ik had ook een goede band met hen, want zij woonden dichtbij mij in de buurt. Mijn nicht is gescheiden en is hertrouwd. Ze had borstkanker en maakte dit jammer genoeg niet openbaar, en is eraan overleden.
De neef van mijn tante heeft een zelfmoordpoging gedaan op dezelfde plek als die van mijn tante. Hij heeft hier wel een trauma aan overgehouden, maar is stabiel gebleven met één pil, geholpen door zijn 2e vrouw. Spijtig genoeg is hij tegenwoordig sterk aan het dementeren.
Ik had ook een achtertante in Frankrijk, die in een conflict haar eerste echtgenoot met een vuurwapen verwondde; zij hadden samen een zoon. Met hem heb ik zeer toffe dingen meegemaakt, want hij was moniteur de voile (zeilinstructeur) in Frankrijk. Mijn achterneef heeft me heel Parijs leren kennen.
Een sessie familieopstellingen heeft uitgewezen dat mijn bipolaire stoornis aan de genetica te wijten is langs moederskant, maar dat mijn vader de oorzaak is dat het is uitgebroken.
Trauma binnen het gezin
Ik had een “prachtige jeugd”, was een goede student, extra sportief en een grote meisjeszot. Mijn vader wou geen kinderen en heeft daar ook nooit mee kunnen omgaan. Dit zorgde voor een beperking in zijn vrijheid. Hij dwong mijn moeder, eigenhandig, tot twee abortussen. Ze hadden elkaar leren kennen in theater. Als vijftienjarige fietste hij iedere dag heen en weer naar mijn moeder. Mijn mama zelf had veel aantrek van de Duitsers; haar poëzie stond vol met de handtekeningen van die soldaten. Ze herbergde ook een familie Joden. Haar stiefouders waren echter een heel ander verhaal en maakten het leven een stuk moeilijker.
Mijn vader was niet blij, mijn moeder was overbeschermend
Mijn geboorte was een langdurige bevalling van 36 uur, doordat mijn moeder een smal bekken had. Toen ik uiteindelijk ter wereld kwam, zei de gynaecoloog: “Bravo mijnheer, je bent de fiere vader van een zoon,” waarop deze reageerde met de woorden: “Dat interesseert mij niet, hoe is het gesteld met mijn vrouw?” Mijn suikertante bezocht ik iedere maand minstens één keer, en dat is de persoon die me de ware aard van mama en papa aan het licht heeft gebracht.
Zo is het een feit dat mijn mama mij overbeschermde, en mij daarom zelfs tot haar 2e echtgenoot wou maken. Mijn vader had een job gekregen via mijn peter (peetoom) als inspecteur bij een motorhandel. Hij heeft zich opgewerkt tot superintendent, zowat onderdirecteur. Hij was een gedreven automonteur en deed na zijn uren nog herstellingen aan wagens in zijn privégarage. Dit leidde uiteindelijk tot vele vrouwen die zogezegd hun auto’s moesten laten maken en waarmee hij mijn moeder fameus heeft bedrogen. Hij was ontegensprekelijk heel zijn leven hypomaan en maakte van mijn mama een alcoholiste. Wanneer ik de geboorte van mijn dochter, in plaats van met vrienden, met mijn vader ging vieren, vond hij het gepaste moment om me te vertellen dat mijn mama hem bedrogen had.
Mijn studietijd voor brugerlijk ingenieur
Ikzelf ben van huis vertrokken voor de studie van burgerlijk ingenieur. Op 17-jarige leeftijd op kot geplaatst (zelfstandig wonen) en ik miste mijn mama zéér erg. Tijdens het toelatingsexamen vroeg ik aan mijn ouders of ik tijdens het weekend over huis mocht komen, en mijn vader was zéér boos!
Ik ben geslaagd in mijn toelatingsexamen, maar het eerste jaar van de universiteit was een tegenvaller. Ik ben gezakt en begon de repetities met volle moed, maar mijn eerste repetitie scheikunde leverde een 5 op 20 op. Ik had wel de beste resultaten in Latijn-Wiskunde en was ondertussen al privépiloot aan het werk.
Het was mijn droom om piloot te worden bij een grote vliegtuigmaatschappij, waarvoor je ofwel rechtstreeks kon vertrekken, ofwel licentiaat Wiskunde, ofwel burgerlijk ingenieur. Ik koos voor het laatste, aan de moeilijkste universiteit. Dit werd uiteindelijk een fiasco.
Carrière-switch
Op een keer was ik op wandel met mijn liefje en ik zag een naamplaatje “landmeter-expert” aan een gevel. Opeens voelde ik mij aangetrokken tot dit beroep en ontdekte dat je ter voorbereiding van de Centrale Examencommissie de cursus Topograaf kon volgen. Ik slaagde in de eerste proef meetkundige schatter van onroerende goederen en kon aan mijn 2 jaar durende stage beginnen.
Meer lezen over Familie, trauma en/of verlies?
- Intergenerationeel trauma – van ‘zand erover’ naar ‘pilletje erin’
- Blind Spot – Review film: rollercoaster over ouderschap in crisis
- Psychose en familie: zo ga je vervreemding tegen
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ontvang jij de PsychoseNet nieuwsbrief al?
Meld je aan en ontvang iedere week de nieuwe blogs en interessante items in je inbox.
Geef een reactie