Main content

Ik heb een stemmingsstoornis en de diagnose manisch-depressief. Ik doe een opleiding die ik boeiend vind, toch mis ik ’s morgens de motivatie om uit mijn bed te komen.

Er zijn een paar studiegenoten met wie ik het goed kan vinden en ze proberen te begrijpen welke invloed mijn diagnose op me heeft.

Ik vind het vreselijk dat het me niet lukt échte vriendschap te sluiten omdat ik al mijn energie voor mijn studie nodig heb. Als de anderen samen afspreken, lig ik uitgeteld op de bank. Ik ben bang dat ze denken dat ik me terugtrek omdat ik er geen zin in heb.

Ik wil zo graag gewoon meedoen met de rest maar ik lijk wel altijd opgebrand.

 

Laetitia (22), Dordrecht


Iedere week behandelen we een dilemma van een lezer in ‘Wat zou jij doen?’ Kijk voor het dilemma van deze week op onze Facebookpagina en laat daar of hieronder jouw mening of advies achter. Zo helpen lezers elkaar!

Wil je zelf een vraag vraag voorleggen? Stuur je vraag naar redactie@psychosenet.nl.

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Ik geef Ansgar gelijk, soms is het gewoon een kwestie van zelfdiscipline en blijven doorgaan. Soms lukt dat niet meer: Het altijd maar moeten. En dan? Misschien helpt het om je prioriteiten af en toe te verleggen. Laat die dag, die avond het studie het studie zijn en ga lekker uit met je vrienden van de opleiding. Ook al kost dat even moeite en betekent het misschien stress. Deze socialen contacten kunnen je energie geven en ook mooie herinneringen. Dan zit je misschien een beetje oververmoeid de volgende dag in het college maar hebt nog dikke binnenpretjes van de afgelopen avond. Probeer een goede balans te vinden tussen dat wat je zou willen en wat zou moeten. Misschien worden je contacten met je studiegenoten dan steviger en gaan ze dieper en kun je dat dan misschien ook toelaten.

  2. Wekker zetten. Opstaan meteen. Geen enkel discussie met jezelf. Iedere dag dezelfde tijd. De macht der gewoonte. Er is een verschil tussen je stemming en je gedrag. Het is net als met eten of drinken. Je hoeft niet te eten als je trek hebt, je kan een uur of twee wachten. Dit heet contragedrag. Ervaringsdeskundige Tom Wootton legt het uit als “Bipolar INorder”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *