Main content

Vraag

Beste Jim

Ik zou graag een advies van je horen mbt tot een eventuele second opinie

Ik heb in augustus de diagnoses borderline en ASPS gekregen en ik heb een aantal kenmerken van andere stoornissen zo als schizotypisch/schizoide/NAO type passief agressief.

Nu zit het zo...ik heb vorig jaar bij de dokter aangeklopt omdat ik gewoon veel stress en angst gevoelens had door van allerlei relatie problemen die me te veel zijn geworden. Maar ik kon op dat moment niet verklaren waar t van kwam en wat ik voelde . Vervolgens medicijnen gekregen. je kent het wel anti depresiva en benzo’s.

Verschillende soorten gehad eerst mirtazapine daarna paroxetine vele verhogingen en met als toppunt paroxetine 40mg icm met quetiapine 300mg maar die quatipine nam ik nooit tot zelden goed in en werd er dik van en dat wilde ik niet dus

Later over gezet op venlafaxine maar die wilde ik niet meer slikken omdat ik het bed uit stapte en op de bank verder ging slapen. Sinds een tijdje slik ik sertraline 50mg

Volgens mijn naasten ben ik door de medicijnen een heel ander mens geworden.

Nu slik ik sinds kort quetiapine 25 mg er bij en krijg ik zelf ook steeds meer het idee dat ze wel eens gelijk kunnen hebben. Ik merk aan mezelf ook dat ik dingen nu op een andere manier ervaar als het afgelopen jaar. Stress en angst gevoel heb ik nog steeds maar toch anders...

Voor de persoonlijkheids stoornissen heb ik natuurlijk vragen moeten beantwoorden tijdens het diagnostisch interview maar ik slikte en slik nog steeds trouwens veel medicatie.

Ik ben bang dat ik op veel te veel vragen te makkelijk ja heb gezegd zonder er over na te denken.

Ik heb een gebrek aan empathie en een gebrekkig geweten volgens de psychotherapeut die dat afgenomen heeft.

Het punt alleen hierbij is dat ik in mn eigen wanen mee ging hoe ziek ik wel niet was en dat pillen me beter zouden laten voelen enzo. Ik voelde me eigenlijk gewoon een robot op de automatische piloot! alles wat me bekend voor kwam tijdens dat onderzoek heb ik bevestigd met dat het zo is maar in mijn hoofd ging het over t afgelopen jaar en niet over t algemeen.

ik begon dingen te doen die ik nooit eerder deed zoals blowen alcohol drinken stelen als t geld op was om de eindjes aan elkaar te knopen

En je krijgt natuurlijk vragen over je kindertijd en ja ik heb wel eens snoep gepikt in de winkel en wel eens ruzie met vriendjes gehad maar wel kind niet? Dus met ja beantwoord maar zonder uitleg....

Mijn familie/naasten zijn trouwens nooit iets gevraagd.

De diagnoses zijn dus puur op mn eigen antwoorden gebasseerd.

Voor dat ik die zenuwen en angst gevoelens kreeg kwam ik nooit bij de dokter dus die kende me voor de rest ook niet echt.

Die borderline diagnose die kan ik nog wel inkomen maar die asps betwijfel ik!!

omdat ik altijd aan een ander dacht! hun belangen gingen voor die van mij. Ik wilde ook altijd graag iedereen helpen en deed dat ook. Ik gaf mn laatste euro nog weg aan een ander als t nodig was.

Al met al denk ik dat er een verkeerd beeld van mij is en denk ik dat ik een periode behoorlijk in de war ben geweest en door mn afgevlakte gevoel mn eigen ziekheidswanen want ik geloofde op den duur dat vrienden de video gesprekken opnamen en mn broer een bandrecorder had aangeschaft om geluidsopnames te maken om me op te kunnen laten sluiten. Ik verwaarloosde mezelf heb gezegd dat ik t liefst op me eigen ben maar dat ging bij mij over op dat moment en t laatste jaar en niet over mn hele leven gerekend.Toen was ik nooit alleen sterker nog k was nooit thuis vond t vreselijk om alleen te zijn. En t laatste jaar was ik niet het huis of bed uit te krijgen zag overal ook maar tegenop

Ik kwam ook nergens en bij niemand meer en kon mn afspraken ook niet nakomen omdat ik zo futloos was en gewoon er echt geen zin in had.

Oja voor ik t vergeet ik heb geen vaste behandelaars gehad binnen de ggz... kreeg de een na de ander en ja die namen over wat de ander genoteerd had. Daar was ik best gefrustreerd over en gaf hun de schuld dus ik zal ook nog wel een vijandig beeld na ze toe getoond hebben.

Tot nu toe dus medicatie na medicatie geen enkele behandeling werd er gestart en na bijna een 4 maanden na t laatste contact met hun door weer een ander iemand zijn er diagnoses gesteld. Geen enkele contact met een ander geweest behalve met mijzelf

Antwoord

Beste Appeltje,

GGZ gebruiken heeft alleen zin als je iemand treft voor langere tijd met wie je een relatie kunt aangaan, en die niet vaart op diagnostische labels, die vaak meer verwarring zaaien dan dat ze helderheid scheppen, zoals ook bij jou.

Mijn advies: vooral geen second opinion doen voor nog meer "wijsheid" van wat een ander over jou denkt.

Ik zou, als ik jou was, vooral eerst mezelf de volgende vragen stellen:

1. Wat is er eigenlijk aan de hand - wat is mijn kwetsbaarheid en wat is mijn kracht? Vraag vooral ook de mensen die je kennen hierover!

2. Wat zijn eigenlijk mijn doelen in het leven? Wat is voor mij een zinvol bestaan?

3. Wat heb ik nodig om dat te bereiken?

IK sluit uit je verhaal niet uit dat je een lichte mate van psychose- en stemmingsgevoeligheid hebt - dit kun je wellicht onder de kwetsbaarheden scharen - het vraagt in ieder geval reflectie over hoe je hier mee om moet gaan. Bijvoorbeeld regelmatig leven, voldoende slapen, geen drugs, weinig alcohol, veel bewegen, mensen opzoeken, dat soort dingen.

Succes and let me know!

Beantwoord door: Jim van Os op 10 oktober 2017
  • Deel deze pagina: