Main content

Vraag

Mijn vriend woont nog thuis en heeft voor de 2e keer een psychose gehad. De eerste keer heb ik niet meegemaakt, toen had ik nog geen relatie met hem. Voor mijn gevoel wordt hij erg klein gehouden thuis. Alle problemen worden uit handen genomen en er wordt weinig over gevoelens gesproken in hun huis. Hoe moet ik hier mee omgaan? Ik maak me er boos over en het maakt me verdrietig omdat ik zie dat het hem geen oplossing biedt. Hij durft er niet tegen in te gaan omdat hij niet anders weet.

Antwoord

Beste A,

Dank voor je vraag. Dat is een moeilijke.

Families zijn natuurlijk een zegen maar kunnen soms ook te veel willen overnemen en de persoon ongewild reduceren tot een permanente "patiënt". Uit goedbedoelde bezorgdheid maar het effect kan zijn dat je iemand teveel "klein houdt" inderdaad.

Verandering moet vanuit je vriend komen en kun je niet makkelijk forceren.

Vroeger of later zal hij merken hoe jij er in staat en kan hij misschien het gevoel krijgen dat hij moet "kiezen", hetgeen weer stress met zich mee kan brengen.

De vraag die rijst is: kun je het hier met hem beschouwend over hebben? Heeft hij ook ideeën over de dynamiek die jij beschrijft of denkt hij hier niet over na en wil/kan hij het hier niet over hebben?

Is er een hulpverlener met wie je dit samen zou kunnen bespreken om te kijken waar dit naar toe gaat? Of iemand anders die jullie beiden vertrouwen en die een beetje verstand van dit soort dingen heeft?

Waar gaat jullie relatie naar toe? Zien jullie een toekomst samen cq hebben jullie het hierover gehad, of is dat allemaal nog veel te vroeg?

Hoe zit zijn familie hier in? Het lijkt er op dat dit soort dingen niet echt bespreekbaar zijn met hen in een open gesprek?

Dit zijn een beetje de vragen die op tafel liggen denk ik voor jullie/jij om naar te kijken....

Hope this helps...

Greetz Jim

Deze vraag is gesteld door een man in de leeftijdscategorie 20-35
Beantwoord door: Jim van Os op 20 april 2020
  • Deel deze pagina: