Eén keer heb ik een lange psychose gehad en twee keer zat ik op het randje. Vroeger was ik zelfstandig en liep alles op rolletjes. Momenteel ben ik tijdelijk afgekeurd en voel ik mij regelmatig overweldigd door alle verantwoordelijkheden (rekeningen, hypotheek et cetera). Ik ben alleenstaand.
Hoe ga ik met deze gevoelens van overweldiging om? Mijn behandelaar weet zich geen raad met mijn gevoelens. Ik ervaar geen hulp of steun van haar.
Antwoord
Beste L.,
Misschien kan je onderzoeken, uitpluizen, waar je bang voor bent. Het concreter maken voor jezelf.
Het kan helpen, misschien met steun van een bekende of een vrijwilliger (kijk eens bij Humanitas), goed in kaart te brengen wat er bij verschillende scenario’s mogelijk blijft. Wellicht kan dat je wat geruststellen en geeft het houvast op de moeilijke momenten van onzekerheid over je situatie.
Mensen die een psychose hebben doorgemaakt hebben nogal eens last van wat ik noem existentiële angsten. Dat komt omdat een psychose zoveel op zijn kop zet, een soort grenservaring is. De grote vragen komen dan eerder langs op gebied van zingeving en hoe te leven, dan als het leven wat kabbelt. Mij heeft indertijd wel geholpen met lotgenoten te praten over de psychose en het herstel daarna.
Misschien is er een herstelacademie in je buurt waar je mensen kan ontmoeten? Of kan je ernaar informeren bij de ggz-instelling waar je in behandeling bent?
Ik hoop dat je hier iets aan hebt.
Met vriendelijke groet,
Clara Koek
Beantwoord door: Clara Koek op 17 november 2026