Main content

Vraag

Er gebeurt veel in de wereld, het coronavirus telt veel levens en brengt veel paniek, maar vooral angst en onwetendheid met zich mee. Ik heb een psychotische achtergrond, hierdoor ben ik gediagnosticeerd met schizoaffectieve stoornis. Daarvoor was mijn diagnose PDD NOS/MCDD  (categorie van autismespectrumstoornissen). De afgelopen maanden botste ik met een zware depressie met suïcidale gedachten en de wil er niet meer te zijn. Hierbij was 113 een enorme hulp voor me, en mensen die bij me zijn komen wonen om hulp te bieden.

Ik ben 28 jaar en door veel gebeurtenissen in mijn leven begonnen aan EMDR. De 1e behandeling was positief. Maar de 2e keer ervoer ik heel intens en alles wat ik hierboven noem is zwaarder nu. Ik zie mijn eigen psycholoog niet, doordat ze in Amerika met vakantie was, en ik denk moeilijk terug gaat kunnen komen. Ik kreeg een EMDR-psycholoog, maar ik ken haar niet goed. Ik mag haar, maar corona geeft mensen stress en ik voel me snel teveel. Daar kan zij niks aandoen. Maar dit alles speelt met al die diagnoses; het piekeren en malen, de suïcidale gedachten, de depressie, de autistische trekjes waarvan ik dacht dat ze goed weg gestopt waren, de onwetendheid over alles knaagt aan me, en vreet mijn hoofd en gezonde verstand op. Ik voel me binnen een week terugzakken naar mijn depressie. En ik voel enorm veel en kan er niks mee.

Mijn vraag is hoe ik hiermee het beste om kan gaan in deze crisis. Hoe kan ik dit overleven in mijn hoofd en gedachten, zonder krankzinnig te worden van mezelf? Hoe zorg ik dat ik geen verkeerde beslissingen neem? En hoe kan ik zorgen dat ik gezond blijf? Want die gezonde ik is cruciaal in deze periode, voor mezelf, maar ook voor mijn familie en vrienden. Wat te doen ?

Antwoord

Wat er nu gebeurt rondom de coronacrisis is voor ons allemaal ingrijpend en maakt ons onzeker, omdat de situatie en de voorzorgsmaatregelen en adviezen snel veranderen. Veel mensen worden daar onzeker van, ook omdat onze dagelijkse routine, en de contacten met anderen wegvalt. Wisseling van behandelaar is dan extra belastend, ook als die goed is en zijn best doet. Ik heb daar geen oplossing voor, behalve het advies om zoveel als mogelijk vast te houden aan de gewone dagelijkse routines, en contact te houden (in persoon, of via telefoon of video) met de mensen die belangrijk voor je zijn. Het zal allemaal wel weer over gaan, en mensen zijn creatief om met elkaar oplossingen te bedenken, juist ook in tijden van crisis. Hou je taai!

Vriendelijke groet,

Ralph Kupka

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 20-35
Beantwoord door: Ralph Kupka op 20 april 2020
  • Deel deze pagina: