Main content

Vraag

Ik gebruik Olanzepine omdat ik vorig jaar een slaappsychose heb gehad. Na zes weken niet te hebben geslapen hoorde ik stemmen.

Nog steeds is mijn hoofd erg druk. Allemaal lange zinnen met aaneensluitende onzin raast door mijn hoofd. De dosering is momenteel 2,5 Mg. Met een tabletsplitser verlaagd tot 2 Mg. Heb veel bijwerkingen o.a. duizeligheid, wazig zien. Ik wil graag stoppen maar krijg weinig erkenning bij afbouw. Heb het gevoel nooit meer van deze pillen af te komen.

Hoe pak ik dit goed aan? De hulpverlening is niet echt gericht op afbouw en begeleid slecht.

Antwoord

Je zou je voorschrijvende arts kunnen vragen samen te kijken naar het protocol afbouwen van medicatie. Als de arts hier geen weet van heeft kan hij dit vragen aan bijvoorbeeld psychiater Remke van Staveren. Zij berichtte hier onlangs over op twitter.

Verder is deze checklist (onderaan de pagina) en deze blog handig wellicht?

Ik heb geen verstand van medicatie afbouwen. Wel van samenwerken en dat is hier nodig. Jouw ondersteuning is verplicht je te ondersteunen hiermee, vind ik. want het is je eigen wens en eigen regie. Ze kunnen je hier op adviseren of dit al wel of niet een goed plan is. Zo kan je samen een plan maken. Wanneer ze niet de deskundigheid hebben, dan hebben ze deze te ontwikkelen. Dit kan je ook samen doen, door bijvoorbeeld te stellen: ik wil onze gesprekstijd inzetten om samen een mail te sturen naar het emailspreekuur , naar Jim van Os, waarin je samen de vraag stelt hoe dat de doen. Dan help je de ander met jou te helpen. Krachtiger kan bijna niet.

De slogan: de patiënt centraal zetten? Dat vinden we allemaal. Dit is een uitgelezen kans voor je om zelf het initiatief te nemen dat de mensen rondom jou dit ook daadwerkelijk gaan doen. Doe dit vanuit de gemene deler: samen werken aan herstel. Probeer hierin een samenwerking te vinden die past en dat onderling vertrouwen geeft. Kom je er achter dat dit steeds niet het geval is, dan kan je samen op zoek gaan naar een andere behandelaar of andere organisatie waarbij je wel deze klik voelt. Immers. het is ook wetenschappelijk bewezen dat de goede relatie van groot belang is voor het slagen van behandeling. Het minste wat je huidige ondersteuners dan kunnen doen is zorgen voor een warme overdracht en met je meezoeken naar een plek waar in jouw ogen wel adequate ondersteuning is voor je wensen en doelen.

Hopelijk geeft dit de kracht en de moed om zulke aandachtspunten bespreekbaar te maken en zelf krachtig stappen te zetten.

Succes! Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 12 augustus 2019
  • Deel deze pagina: