Main content

Vraag

Eigenlijk triest dat we via dit net vragen moeten stellen. Maar van de GGZ hulpverleners krijgen we geen antwoord: Onze dochter heeft in Mei 2019 een psychose doorgemaakt. Ze krijgt nu Olanzapine 5mgr en is begonnen met 10 mgr. Ze is heel somber en kan zich niet concentreren.

Wij vragen ons af of een tweewekelijksgesprek met de Psychiatrisch verpleegkundige wel voldoende is. Zijn er speciale gesprekstherapieën waar mensen mee geholpen zijn? Na een half uur staat onze dochter weer buiten.

Op de site van Ypsilon kom ik voor ouders ook niet zo veel verder. Kunnen wij ergens een cursus volgen, omgeving Rotterdam?

We weten niet wat we wel en niet kunnen vragen en willen onze dochter graag helpen.

Alvast bedankt voor uw antwoord.

Antwoord

Ja je hebt gelijk, deze vorm is best wel triest in zekere zin. Dat terzijde.

Ypsilon heeft per regio volgens mij bijeenkomsten. Ik ben er verschillende keren geweest afgelopen jaren, in Tiel en in Ede. Ik vond deze bijeenkomsten heel waardevol, omdat ouders/naasten onderling uitwisselen waar ze tegenaan lopen.

Daarnaast: Een psychose is een ontregeling en een heftige crisis. En dat geeft veel gedoe achteraf. Je hebt te verwerken dat je leven anders is gelopen dan je had verwacht, dat je ineens ook de rol van patiënt bent, dat haar vrienden en vriendinnen wel doorgaan en je dochter wellicht het gevoel heeft stil te staan.

Dan is er ook lichamelijk herstel, een psychose heeft impact en dan kan concentratieverlies een logisch gevolg zijn. Ook kan dit door de medicatie verergeren. Maar ook als er weinig fut en zin in het leven is, dan gaat alles in een sluimerstand. En waar heb je op te concentreren als het allemaal niet zo mee zit?

Dan het volgende, dit zijn allemaal best normale dingen die te maken hebben met rouw en verlies. En dan denk ik je kan alles vragen aan je dochter. En zij kan zelf (leren)aangeven of ze daar op in wil gaan of niet. Durf de belangrijke vragen te stellen. Om er een te noemen: hoe kijk je naar het leven? Denk je wel eens aan de dood? Dat zijn moeilijke vragen om te stellen als ouder. Aan de andere kant, als je je voorstelt hoe moeilijk het is als je die vraag in je hoofd hebt en niemand vraagt er naar? (Veel hulpverleners ook niet trouwens). Geen idee of dit speelt natuurlijk, maar wees oprecht nieuwsgierig? en luister vooral.. en dat is geen techniek.. als het je lukt je eigen zorgen te laten, of je wensen, of je drang om te willen helpen,.. dan kan er ineens zoveel ruimte vrij komen, voor haar, voor haar verhaal.

Dat kan ook door samen een lange wandeling te maken, iets lekkers mee te nemen voor onderweg en dan maar zien of er een gesprek komt of niet, dat maakt niet uit. Samen zijn en in contact, zonder het verder heel bijzonder te maken.

Uw dochter mag leren zichzelf te gaan helpen en om hulp te vragen aan u en anderen. U heeft weer te leren uw dochter te zien als uw dochter en in plaats van hulp willen geven, er gewoon voor haar en met haar zijn. (Dit zeg ik toch niet te streng hoop ik?)

Wat u ook nog kunt overwegen? De vraag of u een keer mee mag met het gesprek met de SPV en ook daar deze vraag stellen. Als uw dochter geen bezwaar heeft, dan staat niets dat in de weg.

Tot slot, zelf ben ik enorm fan van familieopstellingen. Als u voor u zelf inzicht wil ontdekken in hoe familiesystemen resoneren en familieleden onderling verbonden zijn in pijn en in liefde en u heeft een mooie wens voor u zelf, dan kan dat in een opstelling heel mooi duidelijk worden, ook wat de rol van uw dochter hierin is en hoe het komt dat het is zoals het is. Dat klinkt wellicht vaag, vandaar dat het mooi kan zijn om er eerst een keer bij aanwezig te zijn. Vaak gaat dit in groepen van rond de twintig personen, begeleidt door iemand die hierin goed is opgeleid (een vorm van systemisch werken).

Tot slot: Ergens voel ik al wat u zich afvraagt en dat u zelf het antwoord al weet. Nee dat is niet voldoende. Ja voldoende voor onderhoud of voor controle en toezicht. Maar voor herstel is er veel meer input nodig, op alle levensgebieden. Een idee wellicht? Samen met uw dochter deze site eens bekijken wat er te vinden is over herstel?

Bedankt voor deze vraag , hartelijke groet Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 22 augustus 2019
  • Deel deze pagina: