Main content

Vraag

Beste Jeroen,

Kan een huisarts zelf wat betekenen bij iemand die een psychose (ervaringen )heeft? Zo ja hoe? Er is hier geen huisartsstandaard voor waar hij of zij zich aan heeft te houden.

Gezien de Ggz wachtlijsten kan er een moedeloosheid ontstaan van 'Ik ga niet in dit proces zitten'. Zou het verschil hebben gemaakt in jouw psychoses? Persoonlijk denk ik contact houden, desnoods langs gaan om de paar weken. Vroeger ging men ook langs in de ziekenhuizen.

Wat is hierin jouw eigen ervaring?

Antwoord

Goeie vraag:

Wat helpend is dat iemand met psychose zelf een persoonlijke standaard maakt en dat zo goed mogelijk afstemt met de omgeving. Wie doet wat en wie mag wat doen. Wie mag de huisarts bellen? wanneer wel en wanneer niet?

Tijdens een psychose sluit dit heel nauw, want wantrouwen ligt op de loer. Dus hoe meer vertrouwen er onderling is, hoe beter. En hoe meer vooraf is afgestemd met bijvoorbeeld een crisiskaart, hoe meer kans op vertrouwen.

Bij crisis: intensief contact, nadien zo nodig opschalen als een nieuwe crisis dreigt, om sterker stelling te nemen, mocht er echt is nodig zijn, dat dit snel beschikbaar is. Ook voor naasten. Een telefoonnummer of een recept met noodmedicatie kan al heel fijn zijn om achter de hand te hebben.

Veel huisartsen werken tegenwoordig samen met een POH. Praktijk Ondersteuner Huisarts. Ik ben daar heel blij mee. Als ik haar echt nodig heb, dan is er er. En zo niet, dan zie ik haar om de drie jaar voor een update.

Samengevat: in een psychose maakt het inderdaad niet zoveel uit, dat is crisis en niet goed te sturen. Daarna is er veel winst te halen in 'leren van de ervaringen en de wensen centraal stellen en deze zo concreet mogelijk vastleggen in een WRAP, signaleringsplan, zelfbeschikkingsdocument, of crisiskaart. Daar maak je met elkaar verschil.

Bedankt voor je vraag!

Groet Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 1 april 2019
  • Deel deze pagina: